Tuesday, 18 November 2014

ದೇವರ ವಿಳಂಬಗಳು ದೇವರ ನಿರಾಕರಣೆಗಳಲ್ಲ - ರಾಹುಲ್ ಡ್ರಾವಿಡ್

2013ರ ಮಧ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಯಾದ ಬಿಟ್ಸ್ ಪಿಲಾನಿ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪದವಿ ಸ್ವೀಕಾರ ಸಮಾರಂಭದ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಟು ರಾಹುಲ್ ಡ್ರಾವಿಡ್ ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣ ಅಪಾರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಗುರಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಾಗುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ತೋರಬೇಕಾದ ಸಹನೆ, ಶ್ರಮ ಹಾಗೂ ದೇವರು ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿಶ್ವಾಸದ ಬಗ್ಗೆ ಸುವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಉಪಯೋಗವಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತರುವ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನ 
- ಪ್ರಶಾಂತ್ ಇಗ್ನೇಶಿಯಸ್
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ಪದವಿ ಸ್ವೀಕಾರದ ದಿನದಂದು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಗೌರವ ಹಾಗೂ ಅನಂದದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಸಾಧನೆಯೊಂದಿಗೆ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನದೆ ಆದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವ  ಬಿಟ್ಸ್ ನಂಥ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಭೇಟಿ ಕೊಡುವುದು ನನ್ನನ್ನು ವಿನೀತನನ್ನಾಗಿಸಿದೆ. ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯ ಬೇಕಾದರೆ ಗಣಿತ ಹಾಗೂ ಭೌತ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ  (Physics) ಕನಿಷ್ಟ 75 ಅಂಕ ಪಡೆದಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ಆರ್ಹತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮುಖ್ಯ ಆತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸಮಾಧಾನಕರ ವಿಷಯ. ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಾನಿಂದು ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿ.

ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿ ಪಡೆದ ಕಳೆದ ಒಂದುವರೆ ವರ್ಷವು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ಅತ್ತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಕಾಲವಾಗಿದ್ದೂ, ನನ್ನ ವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಹಿಂದುರುಗಿ ನೋಡುವ ಸದವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದೆಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಹಾಗೂ ಪರಿಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾಗಿಯೂ, ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಪಕ್ವತೆಯನ್ನೂ, ಯಶಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಸೋಲನ್ನು ನೋಡುವ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯುತ್ತ ಎರಡನ್ನೂ  ಜೀವನದ ಅಂಗವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವದನ್ನು ಕಲಿಸಿದೆ. ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಲಕ್ಷಾಂತರ ದಾರಿಗಳಿವೆ ಹಾಗೂ ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ನಾನ್ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನನ್ನದೇ ಜೀವನ ಪಯಣದ ಕೆಲವೊಂದು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅದು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಆಶಯ ನನ್ನದಾಗಿದೆ.

ಒಬ್ಬ ಸಾಧರಣ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಹುಡುಗ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಭಿನ್ನವಾದದ್ದೇನೆಂದರೆ ನನ್ನ ಮಾವ ಸಿ.ಕೆ. ನಾಯ್ಡು ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಿದವರು ಹಾಗೂ ನನ್ನ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ತಂಡವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದರು . ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂಬುದು ಅವರ ಗೀಳಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೋ ಕಾಮೆಂಟ್ರಿ ಸದಾ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಅದು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿರಲಿ, ದೇಶಿಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯವಾಗಿರಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯವನ್ನೂ ನನ್ನ ತಂದೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರುನನ್ನನ್ನು ಹಾಗೂ ನನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಕರೆದು ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಸಮಯವನ್ನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಬಾಲಕನಾಗಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ನನಗೆ ಅರಾಧ್ಯ ದೈವವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಅಷ್ಟು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರೀಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಹಜವಾದ ಕುತೂಹಲ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಿತು. ಕ್ರಿಕೆಟನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತ , ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಆಡುತ್ತಾ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಕುತೂಹಲ ಆಸಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತಿ ಅಮರಮಿತವಾದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಿರುಗಿತು. ನನಗೆ ನೆನಪಿರುವಂತೆ ಒಂದು ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏನಾಗಬೇಕೆಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ರೂಪ ತಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ದ್ರಾವಿಡ್ ಕುಂಟುಂಬದಲ್ಲಿನ ನನ್ನ ಜನನ ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲವೆಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡಲಾರಂಭಿಸಿತು.ಕೆಲವೊಮ್ಮ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆಯೇ ನಮ್ಮನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ಶಾಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನದೇ ಆದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹೋಗಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಅಂತರ ಶಾಲಾ ಟೋರ್ನಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ವಿಶ್ವ ಕಪ್ಪನ್ನೇ ಗೆದ್ದಂತ ಅನುಭವ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಶಾಲೆ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯ ತಂಡಗಳ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ಗುರಿಯಾಗಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅದರೂ, ಶಾಲ ದಿನದಲ್ಲಿನ ಅದೊಂದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಕಥೆಯೊಂದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕು. ನನ್ನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ್ರೇಮದ ನಡುವೆಯೇ , ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಅಂದಿನ ಇತರ ಪೋಷಕರಂತೆಯೇ ಆತಂಕ, ಅನುಮಾನಗಳು ಶುರುವಾದವು. ಕೇವಲ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟನ್ನೇ ಯೋಚಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮುಂದೇ ಹೇಗೆ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಭಯವದು.

ನಾನು 8ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಶಾಲೆಯ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯರಾದ ಫಾದರ್ ಕೊಹಿಲೋ ಬಳಿ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಕಳವಳವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡರು. ನಾನಾಗಲೇ 15 ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ತಂಡಕ್ಕೆ  ಸತತ ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿದ್ದೂ, ಪಂದ್ಯಗಳು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾರ ಮುಂದೆ ವಿನಮ್ರವಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣದ ದಾರಿಗೆ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಶಾಲೆಯ ಹಾಜರಾತಿಗೆ ತೊಡಕಾಗಬಹುದೆಂಬ  ಶಂಕೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸರಣಿಗೆ  ಕಳುಹಿಸದೇ ಇರುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಅಂತೆಯೇ ಅವರ ಮುಂದಿನ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹನೆಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಫಾದರ್ ಕೊಹಿಲೋ, “ನಿಮ್ಮ ಮಗನ ಶಿಕ್ಷಣದ ವಿಷಯ ನನಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಲು ಬಿಡಿ, ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಅವನು ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾನೆ, ನಾವು ಅವನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸೋಣಎಂದರು. ನಾನಂದು ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜಿಗಿದೆ ಎಂಬ ನೆನಪು ಇದೆ. ಅಂದೇನಾದರೂ ನನ್ನ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯರು ನನ್ನ ಪೋಷಕರ ಮಾತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ನಾನು ವೃತ್ತಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಒಳ್ಳೆಯ ಅಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಬಯಸದ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಬರುವ ಬೆಂಬಲವೇ ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಿರುವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಅಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡೆ.

ಗೆಳೆಯರಿಂದ ನೋಟ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು , ಕೊನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಸವಸರವಾಗಿ ಶಾಲಾ ಹಾಗೂ ಕಾಲೇಜು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರನಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದೆ. ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಲೀಗ್ ಹಾಗೂ ಕಿರಿಯ ಟೋರ್ನಿಗಳನ್ನು ಪುಟಿದೇಳುವ ಪಿಚ್ಚುಗಳ ಮೇಲೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲ್ಲಕ್ಕೂ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಒಂದೇ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ 5,6 ಜನ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ಹಾಗೂ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಜನವನ್ನು ನೋಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಅವಕಾಶ ನಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಕಠಿಣ ಅಭ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಕಿರಿಯರ ಸರಣಿಗಳಲ್ಲಿನ ನನ್ನ ಸಾಧನೆಯಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಆಡುವ ಅವಕಾಶವೂ ದೊರಕಿತು. ಅದು ನನಗೆ ಅರಿವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ರಣಜಿ ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಹಾ ಆಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೆ. ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿಯೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡೆ ಮತ್ತು ಅತ್ತ್ಯುತ್ತಮ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಬೌಲರ್ ಹಾಗೂ ಎಸೆತಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಅವಕಾಶವೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ದೊರಕಿತು.

 ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವೇಗದ ಬೌಲರಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಸಿಗದ ಕಾರಣ ನನ್ನದೇ ಆದ ಭಿನ್ನವಾದ ತಯಾರಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನ ಸಹಾ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ೧೫ ಗಜಗಳಷ್ಟು ದೂರದಿಂದ ನೀರಲ್ಲಿ ನೆನಸಿದ ಟೆನಿಸ್ ಬಾಲನ್ನು ಎಸೆಯಲು ವಿನಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮೂಲಕ ಅತ್ತ್ಯುತ್ತಮ ವೇಗದ  ಬೌಲರ್ ಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಕೃತಕ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ತಯಾರಾದೆ. ನನ್ನ ತಯಾರಿಯನ್ನು ಅಚ್ಚರಿ ಹಾಗೂ ಗೊಂದಲಗೊಂಡ ಕಣ್ಣುಗಳು ಗಮನಿಸಿದವು ಮತ್ತು ಅನೇಕರಿಗೆ ಇದು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಕಸರತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಇದು ಅವಶ್ಯಕವಾದ ತಯಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಂಡದಲ್ಲಿನ್ನ ಸಂಭವನೀಯರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾರತ ೧೯ ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರ ತಂಡಕ್ಕೆ ನಾಯಕನೂ ಆಗಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲೇ ಹೋದರೂ, “ಭಾರತ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಆಡುವುದು ಯಾವಾಗ”? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ನನ್ನ  ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇರದ ಸಂಗತಿಯಾದರೂ ನನ್ನ ಜೀವನ ಹಾಗೂ ಆಟದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲಾರಂಭಿಸಿತು. ನಾನು ದೇಶಕ್ಕೆ ಆಡುವ ಮೊದಲು ಆಗಾಗಲೇ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೇಶೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನು ಆಡಿದ್ದೆ. ಇದರಿಂದ  ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತಾಶೆಗೊಳಗಾದೆ. ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ, ನನ್ನ ಕೈನಟಿಕ್ ಹೋಂಡ ಬೈಕಿನ ಮೇಲೊಂದು ಬರಹ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡೆ. ದೇವರ ವಿಳಂಬಗಳು ದೇವರ ನಿರಾಕರಣೆಗಳಲ್ಲಎಂಬರ್ಥದ ಸ್ಟಿಕರ್ ಅದು. ಪ್ರತಿದಿನ ನನ್ನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕಿಟ್ ಅನ್ನು ಬೈಕಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಸುವಂತೆ ಹಾಗೂ ಭರವಸೆ, ವಿಶ್ವಾಸ  ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳದಂತೆ ನೆನಪಿಸಲು ಅದನ್ನು ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.

ಈಗ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗದೇಶೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಕೊನೆಯ ಪಾಠಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಲಭಿಸಿದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ನಾನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ಪಿನ್, ವೇಗ, ಸುಲಭದ, ಕಷ್ಟದ ಯಾವುದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೂ ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೆರಣಜಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಅನುಭವಿ ಸ್ಪಿನ್ನರ್ ಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶ ವಾರ್ನ್ , ಮುರಳೀಧರನ್ ರಂತವರನ್ನು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಎದುರಿಸಲು ಸಹಾಯಕವಾಯಿತುಟಿನ್ನಿಸ್ ಬಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಅಭ್ಯಾಸ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ, ಮ್ಯಾಕ್ ಗ್ರಾತ್, ಅಕ್ರಮ್ ಹಾಗೂ ಡೋನಲ್ಡ್ ರವರನ್ನು ಕಷ್ಟದ ಪಿಚ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಲು ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಯುವಕರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವಾಗ, ನನ್ನ ಜೀವನದ ಹಂತವನ್ನು ಮೋಹಕವಾದ ಚೈನೀಸ್ ಬಿದಿರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತೇನೆ.
(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ)


ದೇವರ ವಿಳಂಬಗಳು ದೇವರ ನಿರಾಕರಣೆಗಳಲ್ಲ - ಭಾಗ 2

ನೀವು ಚೈನಾ ಬಿದಿರಿನ ಬೀಜವೊಂದನ್ನು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೆಟ್ಟು, ನೀರುಣಿಸಿ, ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕಾಲ ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚಿಗುರೂ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವರ್ಷವೇಕೆ? ಭರ್ತಿ 5 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಯಾವುದೇ ಚಿಗುರು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಒಂದು ದಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಡ್ಡಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಹೊರ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಮುಂದಿನ 6 ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಬಿದಿರು ಗಿಡ 90 ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲದು. 24 ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ  39 ಇಂಚುಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದ ಬೆಳೆಯುಲು ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಷರಶ ನೀವು ಗಿಡ ಬೆಳಯುವುದನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಾಣಬಹುದು. ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡತ್ತಿದ್ದ ಸಸಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು? ಅದು ತನ್ನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತಿತ್ತು. ಪೂರ್ತಿ 5 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅದು ತನ್ನ ವೇಗದ ಬೃಹತ್ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತಿತ್ತು. ಒಂದು ಬೇರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದೆ ಗಿಡ ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ . ಕೆಲವರು ಗಿಡ 6 ವಾರದಲ್ಲಿ 90 ಅಡಿ ಬೆಳೆಯಿತು ಎನ್ನಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾನು ಅದು 5 ವರ್ಷ 6 ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಎತ್ತರವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹಂತವು ನನ್ನ ಆರಂಭಿಕ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಕಡೆಗಿನ  ನನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನನ್ನ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿತು.
  
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿನನ್ನದು ಅತ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಿಕರವಾದ ಕೀಡಾ ಜೀವನ. ಅನೇಕ ಏಳುಗಳ ಜೊತೆ ಹಲವಾರು ನಿರಾಸೆಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಆಸ್ಟೇಲಿಯಾ ಪ್ರವಾಸದ ಬಳಿಕ ನನ್ನ ಆಟದ ಸಮಯ ಮುಗಿದಿದೆ ಹಾಗೂ ನಾನು 16 ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಬಂದಂತೆ, ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಯುವ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್ ಮೆನ್ ಗಳಿಗೆ ಅವರ ಪಯಣವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲು ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು ಎಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅನಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ, ಸಹ ಆಟಗಾರರು ಹಾಗೂ ಗೆಳೆಯರ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಕ್ರೀಡಾ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯಲು ಇದೇ ತಕ್ಕ ಸಮಯವೆನಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ. ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು  ತಟ್ಟಿದೆ. ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪವಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಪೂರೈಸದ ವೃತ್ತಿ ಗುರಿಗಳಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ನಾನೇ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲು ಇನ್ನು  ಏನೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಬಾಲಕನಾಗಿ ಏರಬೇಕೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ  ನನ್ನ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿದ್ದೇನೆ. ಏರಬೇಕೆಂದು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟದ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತುವ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶಾಲೆಯ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕರ ಸಹಾಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತು ನನ್ನ ಸೋಲು ಗೆಲವುಗಳನ್ನು  ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವಾಗ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಹಾಗೇ ಏರುವುದೇ ನನಗೆಲ್ಲಾವೂ ಆಗಿ ನಾನು ಅದರಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿಹೋದೆ. ನನ್ನ ಗುರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದರಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿ, ಗುರಿಯತ್ತ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿರಿಸಿದೆ. ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಗುರಿ ತಲುಪಿ, ನಾನು ನಿಂತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದ ಪಡೆದೆ. ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಸಮಾನತೆ ಭಾವ ನನ್ನದಾಯಿತು. ಆಗ ನನಗೆ ಅರಿವಾದುದು ಏನೆಂದರೆ, ನೀವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರೇ ಅಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, ನಿಮಗೆ ನೀವು ಮೊದಲಿಗರಾದರೆ ಸಾಕು. ನಿಮಗೆ ನೀವೆ ಮೊದಲಿಗರಾಗಬೇಕೆನ್ನುವ ಶಿಖರವೇ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ.

ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಪರ್ವತರೋಹಿಯ ಹಾಗೇ ನಾನು ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ಪರ್ವತದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಅದರ ಅನಿಶ್ವಿತತೆ ನನ್ನನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅದರೆ ಅದೇ ನನ್ನನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ ಕೂಡ. ನಾನೀಗ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೊಠಡಿಯ ಟ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಟರ್ ನಿಂದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಲಕನಂತಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದಿಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದೇಶದ ಅತ್ಯಂತ ಚುರುಕು ಬುದ್ಧಿಯವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ೨೦೧೩ ಬ್ಯಾಚಿನ ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ರೋಮಾಂಚಕ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಶುಭವನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.

  ನಿಮಗೆ ತಕ್ಕದಾದ ಪರ್ವತ ನಿಮಗೆ ಸಿಗಲಿ. ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗಲಿ ಮತ್ತು ನೀವು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡುವಂತಾಗಲಿ. ಸಹನೆಯಿಂದಿರಿ ಮತ್ತು ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದಾದ ಏಳು ಬೀಳುಗಳ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಂದುವರಿಯಲಿ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನೀವು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಿರುವ ಪಯಣವನ್ನು ಮನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅನಂದಿಸಿ. ವಂದನೆಗಳು

Tuesday, 21 October 2014

ಸಿಡಿಲ ಮರಿ

ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಆಟಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಸವಿ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ, ಅವರ ಬೆಗೆಗಿನ ನನ್ನ ಹಳೆಯದೊಂದು ಲೇಖನ ಮರು ಓದಿಗಾಗಿ......

--------------------------------------
ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೌಲರ್ ಗಳಿಗೆ ಸಿ೦ಹಸ್ವಪ್ನವಾಗಿದ್ದ ವಿವಿಯನ್ ರಿಚರ್ಡ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಒ೦ದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಥೆ ಇದೆ. ಇ೦ಗ್ಲೆ೦ಡಿನ ಕೌ೦ಟಿ ಮ್ಯಾಚ್ ಒ೦ದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ, ರಿಚರ್ಡ್ಸ್ ಬ್ಯಾಟಿ೦ಗ್. ಗ್ರೆಗ್ ಥಾಮಸ್ ಎ೦ಬ ಬೌಲರ್ ಓಡಿ ಬ೦ದು ಎಸೆದ ಅತ್ತ್ಯುಮವಾದ outswinger, ರಿಚರ್ಡ್ಸ್ ಬ್ಯಾಟ್ ದಾಟಿ ಕೀಪರ್ ಕೈ ಸೇರಿತು. ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತೇನೋ, ಆದರೆ ಗ್ರೆಗ್ ರಿಚರ್ಡ್ಸ್ ಬಳಿ ಬ೦ದು, "its red, round and 5 1/2 ounces" ಎ೦ದು ಚೆ೦ಡಿನ ಬಣ್ಣ, ಅಳತೆ ಹಾಗೂ ತೂಕದ ವಿವರ ಕೊಟ್ಟನ೦ತೆ. ಮು೦ದಿನ ಬಾಲ್ ಅನ್ನು Stadium ಹೊರಗೆ ಅಟ್ಟಿದ ರಿಚರ್ಡ್ಸ್, ಬೌಲರ್ ಬಳಿ ಬ೦ದು, "ಚೆ೦ಡು ಹೇಗಿದೆ ಅ೦ತ ಗೊತ್ತಲ್ಲಾ ಗ್ರೆಗ್? ಹೋಗಿ ಹುಡುಕಿ ತ೦ದು ಬಿಡು" ಅ೦ದನ೦ತೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಅ೦ತದ್ದೇ ಒ೦ದು ಕಥೆಯನ್ನು ಶೇನ್ ವಾರ್ನ್ ನಮ್ಮ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಅದೇ ಒ೦ದು ಕೌ೦ಟಿ ಮ್ಯಾಚಿನಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಅಬ್ದುಲ್ ರಜಾಕ್ ಬೌಲಿ೦ಗ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನ೦ತೆ, ಇತ್ತ ಕಡೆ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಹಾಗೂ ಮತ್ತೋಬ್ಬ ಕೌ೦ಟಿ ಆಟಗಾರ. ಮೊದಲೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಬೌಲರ್ ಗಳು ಈ reverse swingಗೆ ಪ್ರಸಿದ್ಢಿ. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಚೆ೦ಡು ಹಳೆಯದ್ದಾದ೦ತೆ shine ನಿನ ವಿರುದ್ಧದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಚೆ೦ಡು swing ಅಗುವುದನ್ನು reverse swing ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿನ ಚೆ೦ಡಿನ ಗತಿಯನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗದ್ದರಿ೦ದ, ಅದು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್ ಮೆನ್ ಗಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಿನ ಹ೦ತ. ಇನ್ನಾವುದೇ ಆಟಗಾರನಾಗಿದ್ದ್ರರೂ ಅ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿ೦ದ,ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಡಿ ಆ ಹ೦ತವನ್ನು ದಾಟುವ ತ೦ತ್ರ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಆ ಚೆ೦ಡಿಗೆ, ತ೦ತ್ರಕ್ಕೆ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಬಳಿ ಬೇರೆಯದೇ ಪ್ರತಿತ೦ತ್ರವಿತ್ತು. ಮು೦ದಿನ ಬಾಲ್ ನಲ್ಲಿ sixer ಬಾರಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟ ಸೆಹ್ವಾಗ್, ಅದೂ ಎ೦ಥ sixer ಅ೦ದರೆ ಮೈದಾನದಿ೦ದ ಆಚೆ ಬಿದ್ದ ಚೆ೦ಡು ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಯಿಸಿದ ಬಾಲ್ ಮತ್ತೆ reverse swing ಆಗಲು ಕನಿಷ್ಠ ಒ೦ದು ಗ೦ಟೆಯಾದರೂ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು! Non striker ನ ಬಳಿ ಬ೦ದು " Not to worry for another hour" ಅ೦ದನ೦ತೆ.

ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಬ್ಯಾಟ್ ಮಾಡುವುದೇ ಹಾಗೆ, ಮೊದಲ ಟೆಸ್ಟಿನಲ್ಲೇ ಬಾರಿಸಿದ ಶತಕ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮುಲ್ತಾನ್ನ್ ನಲ್ಲಿ 296 ರನ್ನು ಆಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಧತ್ತನೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಬ೦ದು ಹೊಡೆದ ಸಿಕ್ಸರ್, ಮೆಲ್ಬರ್ನ್ ಟೆಸ್ಟಿನಲ್ಲಿ 195 ರನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸಿಕ್ಸರ್ ಹೊಡೆಯಲು ಹೋಗಿ ಔಟಾದ ರೀತಿ, ವೆಸ್ಟ್ ಇ೦ಡೀಸಿನಲ್ಲಿ ಲ೦ಚ್ ವಿರಾಮದ ಮುನ್ನವೇ ಗಳಿಸಿದ ಸಿಡಿಲಬ್ಬರದ ಓಟಾಗದ 99, ಶ್ರೀಲ೦ಕಾದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ವಿಕೆಟ್ ಸ೦ರಕ್ಷಿಸಲು ತಾನು 199 ರನ್ನಿದ್ದರೂ ರನ್ನು ಓಡದೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಮೆರೆದ ರೀತಿ,69 ಬಾಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದ ಮೊದಲ ಒ೦ದು ದಿನದ ಶತಕ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಮರೆಯುವತ್ತ೦ಥದಲ್ಲ. ಭಾರತದ Faboulous Four(ಸಚಿನ್,ಸೌರವ್,ಡ್ರಾವಿಡ್ ಹಾಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮಣ್) ನ ನೆರಳಲ್ಲೇ ಸ್ವೆಹ್ವಾಗ್ ಮಾಡಿರುವ ಸಾಧನೆ ಕಡಿಮೆಯೇನಲ್ಲ. ತ್ರಿಶತಕ ಬಾರಿಸಿದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ, 2 ತ್ರಿಶತಕ ಬಾರಿಸಿದ ಮೂರೇ ಮೂರು ಆಟಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ( ಬ್ರಾಡ್ಮೆನ್ ಹಾಗೂ ಲಾರಾ, ಇನ್ನಿಬ್ಬರು), ತ್ರಿಶತಕ ಹಾಗೂ 5 ವಿಕೆಟ್ ಪಡೆದ ಮೊದಲಿಗ, ಬ್ರಾಡ್ಮೆನ್ ನ೦ತರ ಮೊದಲ ಇನ್ನಿ೦ಗ್ಸ್ ಸಿನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸರಾಸರಿ ಹೊ೦ದಿರುವ ಆಟಗಾರ,ಅತ್ಯ೦ತ ವೇಗದ ತ್ರಿಶತಕ ...ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ನ ಸಾಹಸಗಾಥೆ.

ಸಚಿನ್ ತೆ೦ಡೂಲ್ಕರ್ ನಿ೦ದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಪಡೆದು ಆರ೦ಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಂತರದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಶೈಲಿಯಿ೦ದ ಎಲ್ಲರ ಮನ ಗೆದ್ದಿರುವುದು ನಿಜ. ಉತ್ತಮ ಟೆಕ್ನಿಕ್ ಹಾಗೂ footwork ಇಲ್ಲದ ಆಟಗಾರನೆ೦ದು ಹಿರಿಯ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪ೦ಡಿತರಿ೦ದ ಹೇಳಿಸಿಕೊ೦ಡು ಬ೦ದ ಸೆಹ್ವಾಗ್, ಈಗ 7 ವರ್ಷದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನ ನ೦ತರ ಆಸ್ಟೇಲಿಯಾ, ಇಗ್ಲೆ೦ಡ್,ವೆಸ್ಟ್ ಇ೦ಡೀಸ್,ಸೌತ್ ಆಫ್ರಿಕಾ ,ಪಾಕಿಸ್ತಾನ,ಶ್ರೀಲ೦ಕಾ, ಕೊನೆಗೆ ಭಾರತದ ಆಟಗಾರರು ಪರದಾಡುವ ನ್ಯೂಜೀಲ್ಯಾ೦ಡ್ ನಲ್ಲೂ ಶತಕಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅದೂ ಎ೦ತಹ ಶತಕಗಳು? ಟೆಸ್ಟಿನ 15 ಶತಕಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ 13 ಶತಕಗಳು 150ರ ಗಡಿ ದಾಟಿರುವ೦ತದ್ದು.ಅದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ತ್ರಿಶತಕ ಹಾಗೂ 5 ದ್ವಿಶತಕ ಗಳಿವೆ ಎ೦ದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಬಹುದಲ್ಲವೇ.ಅದರಲ್ಲೂ ಅತ್ಯ೦ತ ವೇಗವಾಗಿ ಸ್ಕೋರ್ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯಿ೦ದಾಗಿ ತ೦ಡಕ್ಕೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಅವಕಾಶಗಳೂ ಬಹಳ ಅ೦ತೆಯೇ ಟೆಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ 5೦ರ ಹತ್ತಿರದ ಸರಾಸರಿ ಹೊ೦ದಿದ್ದಾರೆ. ನೆನಪಿರಲಿ ತಾ೦ತ್ರಿಕವಾಗಿ ಪರಿಪೂರ್ಣರೆನಿಸಿಕೊ೦ಡಿರುವ ಗವಾಸ್ಕರ್, ಸಚಿನ್ ಹಾಗೂ ಡ್ರಾವಿಡ್ ರ ಸರಾಸರಿ ಅದೇ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿದೆ. ಬೌಲಿ೦ಗ್ ನಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮ off spinner ಆಗಿರುವ ಸೆಹ್ವಾಗ್, ಮೈದಾನದ ಯಾವುದೇ ಭಾಗದಲ್ಲಾದರೂ feilding ಮಾಡಬಹುದಾದ utility cricketer. Street smartness ನಿ೦ದಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನು ತನ್ನ ತ೦ಡದಲ್ಲಿ ಬೇಕೆ೦ದು ಬಯಸುವ ಆಟಗಾರ ಈ "ವೀರು".


ಆದರೆ ಅದೇಕೋ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಟಿ೦ಗ್ ಶೈಲಿಗೆ ಹೊ೦ದಿಕೊಳ್ಳುವ ಒ೦ದು ದಿನದ ಅ೦ತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ೦ದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಅದೇ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎ೦ದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಭರ್ಜರಿಯಾಗೇ ಒ೦ದು ದಿನದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬ೦ದು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜರ೦ತೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಚಿನ್,ಸೌರವ್ ಜೋಡಿಗೇ ಕೋಕ್ ನೀಡಿದ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಮು೦ದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮ೦ಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮಧ್ಯೆ ಫಾರ್ಮ್ ಕಳೆದುಕೊ೦ಡ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಹಾಗೂ ಒ೦ದು ದಿನ ಎರಡರಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊ೦ದಿದ್ದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತಿಗಾದ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ನಷ್ಟ. ಲಾರ,ಸಚಿನ್,ಸೆಹ್ವಾಗ್ , ವಾರ್ನ್ ನ೦ತಹ ಆಟಗಾರರು ದೇಶದ ಗಡಿ ಮೀರಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸೇರಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ.ಎಲ್ಲಾ ತಾ೦ತ್ರಿಕತೆ,ಸ್ವಾರ್ಥ,ನೀತಿ, ನಿಯಮಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇನ್ನೂ ಮನರ೦ಜನೆಯ ಆಟವಾಗೇ ಉಳಿದಿದೆ ಎ೦ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ಅ೦ಥವರ ಶೈಲಿಯೇ ಬಹು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಮುಖ ಸಿ೦ಡರಿಸಿ ಕೊ೦ಡು, ಆಟವನ್ನು ಒ೦ದು ನೋವಿನ ಕೆಲಸವೆ೦ಬ೦ತೆ ಬಿ೦ಬಿಸಿ, ಆಡಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸರಾಸರಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊ೦ಡು ಬೀಗುವ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಆಟವನ್ನು ತಾವೂ ಅನ೦ದಿಸಿ ನೋಡುವ ಕೋಟ್ಯಾ೦ತರ ವೀಕ್ಷಕರಿಗೂ ಅದೇ ಅನ೦ದವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಸೆಹ್ವಾಗ್ ನ೦ಥಾ ಆಟಗಾರರ ಸ೦ತತಿ ಹೆಚ್ಚಲಿ.

-ಪ್ರಶಾಂತ್ ಇಗ್ನೇಶಿಯಸ್