ಫುಟಬಾಲ್ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನ ರೋಚಕತೆಯೂ,ವೇದಾಂತವೂ ....

ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ ಕ್ರೀಡಾ ಹಬ್ಬ ಇದೇ ಜೂನ್ 14ರಿಂದ ಜಗವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿದೆ.  'ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯ' ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲ. 2014ರ  ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ಸುಮಾರು  72 ಕೋಟಿ ಜನ ವೀಕ್ಷಿಸಿದರು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ವರದಿಗಳು. ಅದು ಅಂದಿನ ವಿಶ್ವದ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇಕಡ 11ರಷ್ಟು.

ಇಂದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಆಟವಾಡಿಸುವ ಈ ಕ್ರೀಡೆಯ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು 1872ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ಕಾಟ್ ಲೆಂಡ್ ಹಾಗೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಪಂದ್ಯವೇ ಮೊದಲ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಂದ್ಯ. ನಂತರ  ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ  ಬಂದ ಈ ಆಟವನ್ನು 1900 ಹಾಗೂ 1904ರ ಒಲಂಪಿಕ್ಸ್ ನಲ್ಲೂ ಆಡಿಸಲಾಯಿತು. ಪುಟ್ ಬಾಲ್ ಆಟದ ಅಧಿಕೃತ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಫಿಫಾ 1904ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು.  1928ರಲ್ಲಿ  ಫಿಫಾ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಅನ್ನು ನಡೆಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ 1930ರಲ್ಲಿ ಉರುಗ್ವೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟು 13 ತಂಡಗಳು ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಫೈನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉರುಗ್ವೆ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ತಂಡವನ್ನು 4-2ರಿಂದ ಸೋಲಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದ ಮೊದಲ ದೇಶ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿ ಅದಕ್ಕೆ ದೊರಕುತ್ತದೆ.  

ಮುಂದೆ ಈ ವಿಶ್ವಕಪ್  ಹಾಗೂ ಫುಟಬಾಲ್ ಆಟ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರುವ  ಪರಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುವಂತದ್ದು. 1942 ಹಾಗೂ 1946ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೇಯ ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಿಂದಾಗಿ ರದ್ದುಗೊಂಡಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ, ವಿಶ್ವಕಪ್ ನ ಜೈತ್ರ ಯಾತ್ರೆ ಅಭಾದಿತ.  9 ದಶಕಗಳ ಈ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಅನೇಕ  ರೋಚಕ, ಅಚ್ಚರಿಯ, ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿ ಹಾಗು ಅಷ್ಟೇ ವಿವಾದಮಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. ಬ್ರೆಜಿಲ್ 5 ಬಾರಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆಲ್ಲುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ತಂಡವೆನಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಜರ್ಮನಿಯ ಮಿರೊಸ್ಲಾವ್ ಕ್ಲೋಸ್ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು, ಅಂದರೆ 16 ಗೋಲನ್ನು ಹೊಡೆದ ಆಟಗಾರ. ಆದರೆ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ಜೀವಂತಿಕೆ ಹಾಗು ಸೊಗಸು ಇರುವುದು ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮೀರಿದ  ಆ ರೋಮಾಂಚಕ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಆಟಗಾರರ  ಚುಂಬಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹಾಗೂ ಕೌಶಲ್ಯದಲ್ಲಿ.

ಅದೆಷ್ಟೇ ತಂಡ ಆಧಾರಿತ ಕ್ರೀಡೆಗಳೆಂದು ನಾವು ಕರೆದರೂ  ಆಯಾಯ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಬೆಳಗುವುದು ಆಟಗಾರನೊಬ್ಬನ ವ್ಯಯಕ್ತಿಕ  ಪ್ರತಿಭೆಯ ತೇಜಸ್ಸೇ. ಫುಟಬಾಲ್ ಇದನ್ನು  1958ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಿರೂಪಿಸಿತು . ಫುಟಬಾಲ್  ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ  ಬ್ರೆಜಿಲ್ ತನ್ನದೇ ಆದ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರೂ 28 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆಲ್ಲುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ . 1958ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಲ್ಲೂ ಅದು ಗೆಲ್ಲುವ ವಿಶ್ವಾಸ ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಂತಹ ಸರಣಿಗೆ ೧೭ವರ್ಷದ ಆಟಗಾರರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಕುಹಕದ  ಮಾತುಗಳು ಬ್ರೆಜಿಲ್ ತಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ಬಂತು.

ಆದರೆ ಅದೇ 17 ವರ್ಷದ ಎಡಸನ್ ಆರೆಂಟಾಸ್ ಡೊ ನಾಸೆಮಿಂಟೊ ಎಂಬ ಉದ್ದ ಹೆಸರಿನ ಸಣ್ಣಗಿನ ಯುವಕ, ಪೀಲೆ ಎಂಬ ಹೆಸರೊಂದಿಗೆ  ಮಾಡಿದ ಮೋಡಿಗೆ ಜಗತ್ತು ಮೊದಲು ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು, ನಂತರ  ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕುಣಿಯಿತು, ಎದುರಾಳಿಗಳು ಮಾತ್ರ ತಬ್ಬಿಬ್ಬು.  ಸೆಮಿಫೈನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್  ವಿರುದ್ಧ ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಸಿಡಿಸಿ ಜಗದ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಗುವತ್ತ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುತ್ತಾನೆ . ನಂತರದ ಫೈನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ 2 ಗೋಲ್ ಬಾರಿಸಿ ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಫುಟಬಾಲ್ ನ ದೈತ್ಯ ಪುರುಷನಾಗಿ ಎದ್ದಾಗ  ವಯಸ್ಸು 18 ಆಗಲು ಇನ್ನು 116 ದಿನಗಳು ಬಾಕಿ ಇದ್ದವು.  ಮುಂದೆ ಪೀಲೆ ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆಗಳು ಅಜರಾಮರ.

ಇನ್ನೂ ಇದೇ  ರೀತಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಗಮನವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತನ್ನತ್ತಲೇ  ಸೆಳೆದ ಇನ್ನೊಬ್ಬನೆಂದರೆ ಡಿಯಾಗೋ ಮರಡೋನ. 1986ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಅನ್ನು  ‘ಮರಡೋನ ವಿಶ್ವಕಪ್’ ಎಂದೇ ಕರೆಯಬಹುದು . ಪ್ರಾಯಶ: ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ಆಟಗಾರ ಒಂದು ವಿಶ್ವಕಪ್ ಸರಣಿಯನ್ನು ಆ ರೀತಿ  ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲವೇನೋ. ಚೆಂಡು ಕಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ತಾನೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಪಾಸ್ ಮಾಡುವ ತನಕ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಕಣ್ಣೇ ಆ ಪಾದಗಳು ಹಾಗೂ ಚೆಂಡಿನ ಮೇಲೆಯೇ  ಇರುವಂತೆ,  ಕಾಲವನ್ನೇ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ  ಕಾವ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರೀಡೆಗೆ ತಂದ ಮಹಾ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಮರಡೋನ.

ಆ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಲ್ಲಿ ಮರಡೋನಾ  ಗಳಿಸಿದ ಗೋಲು ಕೇವಲ  5.  ಆದರೆ ಗಳಿಸಿದ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ. ‘ಫೈನಲ್ ಬಿಫೋರ್ ಫೈನಲ್’   ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಆ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನ  ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಹಾಗೂ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ತಂಡದ ನಡುವಿನ ಪಂದ್ಯ ಅದೇ ರೀತಿಯದು . ಆ ಪಂದ್ಯಕ್ಕೊಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮಹತ್ವವೂ ಇತ್ತು. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾ ಹಾಗೂ ಯುನೈಟೆಡ್ ಕಿಂಗಡಂ  ನಡುವೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಫಾಕ್ ಲೆಂಡ್  ಯುದ್ಧದ ಕಹಿ ನೆನಪು ಹಾಗೂ ದ್ವೇಷ  ಇನ್ನೂ ಹೊಗೆಯಾಡುತ್ತಿತ್ತು . ಎರಡೂ ತಂಡಕ್ಕೆ ಇದು ಕೇವಲ ಫುಟಬಾಲ್ ಪಂದ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮರಡೋನಾ ಸುತ್ತ ಭದ್ರಕೋಟೆಯಂತೆ ರಕ್ಷಣಾ ಆಟ ಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದಾಟಿ 51ನೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಗೋಲಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಚೆಂಡು  ಮರಡೋನಾನಿಂದ ಗೋಲಿನ ನೆಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ತಂಡ ಅದು ಮರಡೋನಾ  ಕೈಯಿಂದ ಪುಟಿದ ಚೆಂಡು ಎಂದು ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತದೆ . ಆದರೆ ರೆಫರಿ ಗೋಲ್ ಎಂದು  ತೀರ್ಪು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಇಂದಿಗೂ  ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಮರಡೋನಾನನ್ನು ಈ ಗೋಲಿನಿಂದಾಗಿ  ಮೋಸಗಾರನೆಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮರಡೋನಾ ಅದನ್ನು 'ದೇವರ ಹಸ್ತ' ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಇದರ ಬಿಸಿ ಆರುವ ನಾಲ್ಕೇ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮರಡೋನ ಸಿಡಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಗೋಲನ್ನು ಶತಮಾನದ ಗೋಲೆಂದು  ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಪದಗಳಲ್ಲಿ  ಹೇಳಲು ಕಷ್ಟವೇ .  'ಮರಡೋನಾ ಗೋಲ್ ಆಫ್ ದಿ  ಸೆಂಚುರಿ'  ಎಂದು ಹುಡುಕಿದರೆ, ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ಗೋಲನ್ನು, ಇಂಗ್ಲೆಂಡನ ಗೋಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಮುಂದೆ ಇದೇ ಮರಡೋನಾ 1994ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಷೇಧಿತ ಮದ್ದು ಸೇವಿಸಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು ನಿಷೇದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಖ್ಯಾತಿ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದ. 1990ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಜರ್ಮನಿ ಗೆದ್ದರೂ ಗಮನ ಸೆಳೆದದ್ದು ಕ್ಯಾಮರೂನ್ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದೇಶ.  ಆ ತಂಡದ ರೋಜರ್ ಮಿಲ್ಲರ್ 38ರ ಹರೆಯದಲ್ಲೂ ಆ ಸರಣಿಯ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಗಿ ಮೆರೆದ.

ಇನ್ನೂ 1994ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ನ ಮರೆಯದ ಘಟನೆ ಎಂದರೆ  ಇಟಲಿಯ ಬ್ಯಾಜಿಯೋ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯದ ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಶೂಟ್ ಔಟ್ ನಲ್ಲಿ ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಕಿಕ್ ತಪ್ಪಿಸಿದ್ದು. ಇಡೀ ಪಂದ್ಯವು ಬ್ಯಾಜಿಯೋನ ಆ ಕಿಕ್ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿತ್ತು. ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಕಣ್ಣು ಅವನ ಮೇಲಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇಟಲಿಯನ್ನು ಫೈನಲ್ ವರೆಗೂ ತಂದು ವೀರನಾಯಕನಾಗಿದ್ದ ಬ್ಯಾಜಿಯೋ ಚೆಂಡನ್ನು ಹೊರಗೆ  ಹೊಡೆಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಖಳನಾಯಕನೂ, ದುರಂತ ನಾಯಕನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಚೆಂಡು ಸುಮಾರು ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಗೋಲ್ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಮೇಲೆ ಹೋಗುವಷ್ಟು  ಕೆಟ್ಟ ಹೊಡೆತ ಅದಾಗಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಇದೇ  ಕೊರಗಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ ಬ್ಯಾಜಿಯೊಗೆ ಮತ್ತೆ 1998ರ ಕ್ವಾಟರ್ ಫೈನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾದ ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಕಿಕ್ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.  ನೆನಪಿರಲಿ ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಕಿಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು  ಯಾವ ಆಟಗಾರನಿಗೂ ನಿಯೋಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆಟದ ಅತಿ ಒತ್ತಡದ ಭಾಗವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸ್ವತಃ: ಆಟಗಾರನೇ ತಾನು ಕಿಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮುಂದೆ ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಆಗಿದ್ದರೆ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ . ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಕಹಿಯನ್ನು ಮರೆತು ಬ್ಯಾಜಿಯೋ ಕಿಕ್ ಮಾಡಲು ಒಪ್ಪಿ  ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಾನೆ, ಚೆಂಡನ್ನು  ಗುರಿ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೂ ಇಟಲಿ ಸೋಲುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬ್ಯಾಜಿಯೋ ಮಣಿಯದ ಆಂತರಿಕ  ಶಕ್ತಿ, ವಿಶ್ವಾಸದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಆತ್ಮ ಕತೆಯಲ್ಲಿ 'ಕೇವಲ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರುವವನು ಮಾತ್ರ ಸೋಲಬಲ್ಲ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಗೆಲುವಿನ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾನೆ.

ಇದಕ್ಕಿಂತ  ದೊಡ್ಡ ದುರಂತವೆಂದರೆ , ಕೊಲಂಬಿಯಾ ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾ  ನಡುವಿನ  ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋಲನ್ನು ತಡೆಯುವ ಭರದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಗೋಲಿಗೆ ಹೊಡೆದ ರಕ್ಷಣಾ ಆಟಗಾರ ಎಸ್ಕೊಬಾರ್ ನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಕೊಲಂಬಿಯಾ  1994ರ ಟೊರ್ನಿಯಿಂದ ಹೊರ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಅಪರಿಚಿತನೊಬ್ಬ ಎಸ್ಕೊಬಾರ್ ನನ್ನು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಂದದ್ದು ಕ್ರೀಡಾ  ಲೋಕದ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ತನ್ನ ಗುಣದಿಂದ 'ಜೆ೦ಟಲ್ ಮೆನ್' ಎಂದೇ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಎಸ್ಕೊಬಾರ್ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು  8 ಗುಂಡುಗಳು.   

2002ರಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಜಪಾನ್ ಹಾಗೂ  ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ  ಮೂಲಕ ಏಷ್ಯಾ ಖಂಡಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವಕಪ್  ಆತಿಥ್ಯದ ಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ . ಮೂರೂ ಬಾರಿ ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಶೂಟ್ ಔಟ್ ನಲ್ಲೇ ಹೊರ ನಡೆದಿದ್ದ ಇಟಲಿ 2006ರಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಶೂಟ್ ಔಟ್ ನ ಮೂಲಕ ವಿಶ್ವ ಕಪ್ ಗೆದ್ದು ಕಾಲ ಚಕ್ರದ ಸಮತೋಲನದ ಸವಿಯ ಭಾಗದ  ರುಚಿ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದೇ  ಫೈನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನ ದಂತಕತೆ ಜಿನಿಡೇನ್ ಜಿಡೇನ್, ಇಟಲಿಯ ರಕ್ಷಣಾ ಆಟಗಾರನೊಬ್ಬನನ್ನು ತಲೆಯಿಂದ ಗುದ್ದಿ ಬೀಳಿಸಿ ರೆಡ್ ಕಾರ್ಡ್ ಪಡದು  ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಶೂಟ್ ಔಟ್ ನಲ್ಲಿ  ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಸೋಲುತ್ತದೆ. ಜಿಡೇನ್ ತಾನು ಮಾತ್ರ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಸಾಯುವುದೇ ಲೇಸು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಇಡೀ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಅವನ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅದು ಅವನ ಕೊನೆಯ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಂದ್ಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ. 

ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ನಡೆದ 2010 ವಿಶ್ವಕಪ್ ಸ್ಪೇನ್ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಯುರೋಪ್ ನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಟಕ್ಕೆ ಸ್ಪೇನ್ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಆದರೆ ಫುಟಬಾಲ್ ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುದ್ದಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಪ್ರತಿ ಪಂದ್ಯದ ಗೆಲುವು ಯಾರದೆಂದು ಸರಿಯಾಗಿ ಮೊದಲೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪೌಲ್ ಎಂಬ ಆಕ್ಟೊಪಸ್.  ಈ ವಿಶ್ವಕಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಕೀರಾ ಹಾಡಿದ 'ವಾಕ ವಾಕ' ಹಾಡು 186 ಕೋಟಿ ವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದೆ.

ಫುಟಬಾಲಿನ ತವರೆಂದೇ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ  2004ರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಜರ್ಮನಿಯ ಪಾಲಾಯಿತು. ಸೆಮಿಫೈನಲ್ ನಲ್ಲಿ 7-1ರಿಂದ  ಸೋತ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಪಾಲಿಗೆ ಆ ಪಂದ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ  ಶೋಕವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು.   ಅರ್ಜೆಂಟೀನಾಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆಲ್ಲಿಸಿಕೊಡುವ ಮೆಸ್ಸಿಯ ಕನಸು ನನಸಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಫುಟಬಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ವರ್ಚಸ್ಸು ಹೊಂದಿರುವ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಈ ಬಾರಿಯ ವಿಶ್ವಕಪ್  ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿದೆ. ಯಾರು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೋ? ಯಾರು ಗೆದ್ದು ಸೋಲುತ್ತಾರೋ? ಇನ್ನಾವ ಆಟಗಾರ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರೇಮಿಗಳ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಗಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಾನೋ? ಇನ್ನಾವ ವೇದಾಂತದ   ಪಾಠ ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೋ? ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ 'ಲೇಟ್ ದ ಬೆಸ್ಟ್ ಟೀ ಮ್ ವಿನ್ ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ

ಜೀವನ ಪ್ರೇಮ ಸ್ಪುರಿಸುವ ಕಲಾವಿದ ಅಂತೋಣಿ ರಾಜ್

ಸಾಮಾನ್ಯರಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧನೆಗಳತ್ತ ನಡೆಯುವ ಅಥವಾ ಅಸಮಾನ್ಯ ಪ್ರತಿಭಯ ನಡುವೆಯೇ ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ ಬಾಳುತ್ತಾ ಹೋಗುವವರು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯೆ ಅಸಾಮಾನ್ನರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬದುಕನ್ನೇ ಆಸಕ್ತಿದಾಯವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಲಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಕಲೆಯೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಒದಗಿ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇವರು ಅಂತೋಣಿ ರಾಜ್. ಆರ್. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಚಾಕಲೇಟ್ ಅಂಕಲ್. ಪರಿಚಯವಿರುವ ಯಾವುದೇ ಮಗು ಇವರನ್ನು ಗುರಿತಿಸುವುದೇ ಹಾಗೆ. ಜೇಬು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಚಾಕಲೇಟ್ ಅಕ್ಷಯ ಪಾತ್ರೆ. ಯವುದೇ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮಾತಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಜೇಬಿನಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ಚಾಕಲೇಟ್ ಕೈತುಂಬಿ ಮಗುವಿಗೆ ರವಾನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. 





ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇವರು ತರಕಾರಿ ಅಂಕಲ್. ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಮ್ಮೆಯೋ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆಯೋ ಒಂದು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬ್ಯಾಗಿನ ತುಂಬಾ ತರಕಾರಿ ತಂದು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. "ಇದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಅಂಕಲ್" ಎಂದರೆ, "ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡುವುದು, ನಾವೆಲ್ಲಿ ತಿಂತೀವಿ ಇಷ್ಟು" ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಬರುತ್ತದೆ. ವಿಷಯ ಏನೆಂದರೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇವರದು ಒಂದು ತರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿ ಇದೆ, ಇವರು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ವಾರಕ್ಕೆ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಬಾರಿ ಅಂಗಡಿಯ ತರಕಾರಿಗಳೇ ಇವರಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮನೆಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬಳಸಿ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ, ಪರಿಚಿತರಿಗೆ ಹಂಚಿಬಿಡುವುದೇ ಕಾಯಕ. ಮನೆಗೆ ಬಂದವರಿಗೆ ಕೊಡುವುದೇನೋ ಸರಿ, ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಪರಿಚಿತರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಭಾರವಾದ ತರಕಾರಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಕೊಡುವ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನನ್ನೋಣ?.  

 ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನನ್ನು ಕರೆದು, "ನಿನಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿ ಇಷ್ಟನೋ" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ನಾನು ನನ್ನ ಮಗ ತಬ್ಬಿಬ್ಬು ಸರಿ 'ಆನೆ' ಎಂದು ಅವನು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಜೇಬಿನಿಂದ ಯವುದೋ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪೇಪರ್ ತೆಗೆದು ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ಆನೆಯ ಒಂದು ಕಾರ್ಟೂನ್ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿದರು. "ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಾಣಿ" ಎಂದು ಕೇಳಲು, ನಾವೂ ಹೇಳಲೂ ಮತ್ತೊಂದು ಪೇಪರ್ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನೇ ಒಂದು ಬುಕ್ ತಂದುಕೊಟ್ಟೆ, ಮುಂದೆ ಕೂತಲ್ಲೇ ಏಳೆಂಟು ಪುಟಗಳ ತುಂಬಾ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಣಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಅದಕಿಂತ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿ ಮನುಷ್ಯರ ಚಿತ್ರಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡವು. 






 ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ. ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಲ್ಲವರ ಮಧ್ಯ ಅವರು ತಮ್ಮ "ಡ್ರಾಯಿಂಗ್"ನಿಂದಲೇ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಸ್ನೇಹಿತರ.  ಸಹಪಾಠಿಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಕಲೆ ಆಗಲೇ ಸಿಧಿಸಿತ್ತು. ಹವ್ಯಾಸವೇನೋ ಎಂದರೆ ಹೀಗೆ ಬರೆದ ಸಾವಿರಾರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕಾರ್ಟೂನ್ಗಳು, ಚಿತ್ರಗಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿ ಕೆಲವನ್ನು ಅಂದವಾಗಿ, ಜೋಡಿಸಿ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಡಿಬಿಡಿಯಾಗಿ ಹಾಗೇ ಇವೆ. ರೇಖಾಚಿತ್ರಗಳು, ಹಳೆಯ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹಾಗು ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮುಖದ ವಿವಿಧ  ಭಾವಗಳು ಇರುವ ಚಿತ್ರಗಳ ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯಗಳು, ಒಂದೇ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮು‌ಖಗಳು, ಎರಡು ಭಾವಗಳನ್ನು, ಎರಡು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಡಬಲ್ ಡೈಮೆನ್ಷನ್  ಚಿತ್ರಗಳೂ ಇವೆ. ಚತ್ರಕಲೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಅಂಚೆಚೀಟಿ ಮತ್ತು ನಾಣ್ಯ/ ನೋಟುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವೂ ಇವರಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಹವ್ಯಾಸಗಳು.  
 ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಪರೂಪವೆನಿಸಿರುವ ಸ್ಟಾಂಪುಗಳ ದೊಡ್ಡ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ನೊಡುವುದೇ ಒಂದು ರೋಮಾಂಚನ. ಒಂದೊಂದು ಸ್ಟಾಂಪಿಗೂ ಅದರದೇ ಆದ ಮಹತ್ವ, ಇತಿಹಾಸ ಹಾಗೂ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ. ಒಂದೊಂದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಕಲೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ಒಲಿದಿದೆ. ಸ್ಟಾಂಪ್ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಹವ್ಯಾಸದ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿ ನಾಣ್ಯಗಳ ಕಲೆಕ್ಷನ್ ಅಲ್ಲವೇ? ಆ ಹವ್ಯಾಸವೂ ಇದೆ. ಹಳೆಯ ನಾಣ್ಯ ಹಾಗೂ ನೋಟುಗಳ ಸಂಗ್ರಹವವು ಮನಮೋಹಕ. ಅಪರೂಪದ ನೋಟುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಅವರು ಪಟ್ಟ, ಪಡುವ ಶ್ರಮದ ಬಗ್ಗ ಅವರ ಪತ್ನಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ತೋರುವ ಬದ್ದತೆ ಶಿಸ್ತುಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಆ ಸಂಗ್ರಹದ  ಅಲ್ಬಮ್ ಗಳು ಸಾರುತ್ತವೆ. ಈ ರೀತಿ ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬಾಳುತ್ತಿರುವವರು ಎಷ್ಟೋ. ಆದರೆ ಅಂತೋಣಿರಾಜ್ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.  ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಚಾಮರಾಜಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ  ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದ ಇವರು ಅಲ್ಲಿನ ಹಳೆಯ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಚಿರಪರಿಚಿತರು. ಸಂತ ಜೋಸೆಫರ ಬ್ರಿಯಾಂಡ್ ಸ್ಕೈರ್ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ, ಮುಂದೆ ಆಡುಗೋಡಿ ಮೈಕೋ            ಉದ್ಯೋಗ. ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಬಗ್ಗದ, ಜಗ್ಗದ ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಉದ್ಯೋಗ ಬಿಡಬೆಕಾಗಿ ಬಂದರೂ, ಬದುಕುವ ಅನೇಕ ದಾರಿಗಳಿಂದ ಜೀವನ ಸರಾಗ, ಹೋಟೆಲ್, ತರಕಾರಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಹಾಗೂ ಕಲವು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವ್ಯಾಪಾರಗಳಿಂದಲೇ ಜೀವನ ಸರಾಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಹವ್ಯಾಸಗಳೊಂದಿಗೆ ಪತ್ನಿ ಅಂಜಲೀನ ಫರ್ನಾಂಡಿಸ್ ಮತ್ತು ಮಗ ವಿನಯ್ ರೊಂದಿಗೆ ಸಂಸಾರವೂ ಸುಂದರ.  ತಮಿಳು ಮಾತೃ ಭಾಷೆಯಾದರೂ, ಸುಮಾರು ಏಳೆಂಟು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತು ನಿರರ್ಗಳ. ಓದುವುದರಲ್ಲೂ ಪರಿಣಿತಿ.ಕನ್ನಡದ ಓದಿಗೆ ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಐ.ಏ.ಎಸ್ ಮಾಡುವ ಹಂಬಲವೂ ಇತ್ತು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹಾಗೂ ವೈದ್ಯಕೀಯ




ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಸಕ್ತಿ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೂ ದೇವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಪಾರ ಭಕ್ತಿ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಶುಭಸಂದೇಶ, ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಸಮಯ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬಾಲ ಯೇಸು ಹಾಗೂ ದೇವಮಾತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷ ಪ್ರೀತಿ, ವಿಶ್ವಾಸ. ಹೀಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ , ಸಮೃದ್ಧ ಜೀವನ, ಪರಿಶ್ರಮ ಬೇಡುವ ವ್ಯಾಪರ, ಸಮಯ ಬದ್ಧತೆ ಬಯಸುವ ಹವ್ಯಾಸಗಳು, ಸುಂದರ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಜೀವನದ ನಡುವೆ ಬರಸಿಡಿಲಿನಂತ ಸುದ್ದಿ ಬಂದದ್ದು ೨೦೦೯ರಲ್ಲಿ. ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಲ್ಲದ ಜೀವನ ಕ್ರಮದ ನಡುವೆ ಯಾಕೋ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಸೊರಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಕುಟುಂಬ ಹಾಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಅನಿಸುತಿತ್ತು. ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲೂ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಏರುಪೇರುಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡದ ಹಾಗೂ ಸಮಯದ ಅಭಾವದ ನಡುವೆ ಕಾಲ ತಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಬಂದದ್ದೂ ಆಯಿತು. ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಂತ ತಲುಪಿ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಕಂಡು ಬಂದದ್ದು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್.
 ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಇನ್ನೂ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಕುಟುಂಬ ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ವಿಷಯ. ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದೇವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಆದರೆ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡವರು ಸ್ವತ: ಅಂತೋಣಿರಾಜ್ ರವರೇ. ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವುದರ ಬದಲು ಅವರಿಂದಲೇ ಉತ್ತರ ಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರು. ಸುಮಾರು ೯ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಖಾಯಿಲೆಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆದಿದೆ ಅವರ ಹೋರಾಟ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವರಲ್ಲಿ ಕಂಡಿರುವುದು ಕೇವಲ ಅಪಾರವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ, ಆತ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ, ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ’ಅವರಿಲ್ಲವೇ’ ಎಂದು ದೇವರತ್ತ ಬೆರಳು ಮಾಡುವ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವ.ನಿಜಕ್ಕೂ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯಲ್ಲ.
ನಗಡಿ, ತಲೆ ನೋವುಗಳೂ ನಮಗೆ ದೊಡ್ಡ ಖಾಯಿಲೆಯಂತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾನಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಲೆ ನೋವು ಎಂಬಂತೆ ಯಾವುದೇ ಉದ್ವೇಗವಿಲ್ಲದೆ, ಸಂಯಮ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ, ದು:ಖ-ನೋವಿನ, ಸ್ವ ಅನುಕಂಪದ ಸಣ್ಣ ಛಾಯೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಯಾತನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಹಾಗೂ ಅದರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಾವೇ ಎಂದೋ ಓದಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕವು ನೆರವಿಗೆ ಬಂದು, ತಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಗು ಹೋಗುಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣ ತಮಗೆ ದೊರಕುತಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.   

ಈಗಾಗಲೇ ಸುಮಾರು ೨೫ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಆಗಿರುವ ಕಿಮೋಥೆರಪಿಗೆ ದೇಹವೇ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೂ “ಕೂದಲು ಉದುರುವುದು ನಿಂತು ಹೋಗಿದೆ ನೋಡು” ಎನ್ನುತ್ತಾ ನೀಟಾಗಿ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ಬಾಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೂದಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾಡಿಸುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾರೆ.ಇನ್ನೊಂದು ಆಸಕ್ತಿಕರ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಯಾವುದೇ ಮೆಡಿಕಲ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದೇ ವಿವೇಕನಗರದ ಬಾಲ ಯೇಸುವಿನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ. ಅಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಯೇಸುವಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪಾದದ ಬಳಿ ಅದನಿರಿಸಿ ನಂತರ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಳಿ ತೋರಿಸುವ ರೂಢಿ. “ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಡಾಕ್ಟರ್ ಅವರಲ್ಲವೇ? ರಿಪೋರ್ಟ್ ಬಂದಿದೆ ನೋಡ್ಕೊಳ್ಳಿ ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ, ಅವರು ನೀಡುವ ಟ್ರೀಟ್ ಮೆಂಟ್ ಮೊದಲು ಆಮೇಲೆ ಡಾಕ್ಟ್‌ರ್ ಗಳು ನೀಡುವ ಟ್ರೀಟ್ ಮೆಂಟ್” ಎನ್ನುವಾಗ ಅವರ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮಾಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರಿಂದಲೇ ೨೦೦೯ರಿಂದಲೂ ಹೀಗೆ ಇದ್ದೇನೆ, ಆ ’ದೊಡ್ಡ ಡಾಕ್ಟರ್’ನ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಳಜಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನಾನೇ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ನಂತ ಖಾಯಿಲೆಗಳನ್ನುಎದುರಿಸುವಾಗ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಅದನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನವೇ ಯಾತನೆಯ ವಿಷಯವಾಗಬಲ್ಲದು. ನಿರಾಶೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ಕೆಲಸ ನಿಧಾನವಾಗಬಲ್ಲದು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಂತೊಣಿರಾಜ್ ರವರಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೇ ಈ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ ಹಾಗೂ ದೈವ ವಿಶ್ವಾಸ. ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮೆಟ್ಟಿನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜೀವನವನ್ನು ಸಹನೀಯವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿರುವುದು ಇವೇ. ಬಹಳ ಮೃದು, ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ಪತ್ನಿ ಆಂಜಲೀನಾರವರಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಭಾರವಾದ ವಿಷಯವೇ. ಆದರೆ ಪತಿಯ ಮಾತು, ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಜೀವನ ಕ್ರಮ, ಹವ್ಯಾಸ, ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ, ದೈವ ವಿಶ್ವಾಸ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತಂದಿದೆ. 



ಈ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸುವುದೇ ಸೊಗಸು. ಅವರಲ್ಲಿ ನೋವಿದೆ ಆದರೆ ಎಲ್ಲೂ ಬೇಸರದ ಸಣ್ಣ ಛಾಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅನಾರೋಗ್ಯ ತಂದೊಡ್ಡುವ ಸವಾಲುಗಳಿವೆ ಆದರೆ ಎದೆಗುಂದಿಲ್ಲ. ಹೇಗೋ ಏನೋ ಎಂಬ ಅಳುಕಿದೆ ಆದರೆ ಈ ಕ್ಷಣದ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಆ ಅಳಕು ನುಂಗಲು ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯ- ಪ್ರೀತಿ. ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ ಹಾಗೂ ’ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೇಲಿನ ಡಾಕ್ಟರ್ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ’ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಜೀವನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟಾಗ ಏನು ಹಾರೈಸುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯದೇ ನಾನೇ ಒಂದಷ್ಟು ಸ್ಪೂರ್ತಿ, ಜೀವನ ಪಾಠ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟೆ.