ನನ್ನ ಚೈನಾ ಪ್ರವಾಸ – ಭಾಗ 11/2

‘ವಿಶ್ವವೇ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ, ಲೋಕ ಸಂಚಾರ ಮಾಡದಿರುವವನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪುಟ ಮಾತ್ರ ಓದಿದಂತೆ’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ ಸಂತ ಅಗಸ್ಟೀನ್. ಅವರು ಹೇಳೋ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ನಾನು ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ಕೂಡ ಓದಿಲ್ಲದಂತೆ. ಈ ಕಡೆ ಚೆನ್ನೈ, ಆ ಕಡೆ ಬಾಂಬೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಕೇರಳ ಕೂಡ ದಾಟಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಲೋಕಲ್ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್.      

.
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ನನ್ನ ಹಲವು ಯುವ ಗೆಳೆಯರು ಪ್ರವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಕೈ. ಅಗಸ್ಟಿನರ ಮಾತಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಒಂದೊಂದೇ ಪುಟ ತುಂಬುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹೋಟೇಲ್ ಎಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಯಾವ ಪ್ಲೈಟ್ ಯಾವಾಗ ಬುಕ್ ಮಾಡಬೇಕು? ಎಂಬುದನ್ನು ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ ಯಾವಾಗ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಕೇಳಿದರೂ, ಚಂದನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ’ಥಟ್’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆಯ್ಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ.

ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾನಾನು ಅಷ್ಟೇನೂ ಪ್ರವಾಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ, ದೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಥೆ. ನನ್ನ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಓದುವ ಅವರು ’ಮೆಟ್ರೋಲಿ ಹಂಗ್ ಹೋಗಿ ಹಿಂಗೆ ಬಂದಿದ್ದನೇ ಒಳ್ಳೆ ಯುರೋಪ್ ಪ್ರವಾಸ ಕಥನ ಥರ ಬಿಲ್ಡಪ್ ಕೊಟ್ಟು ಬರೀತೀರಾ, ಇನ್ನೂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಯೂರೋಪ್ ಗೆ ಹೋದರೆ ಹೆಂಗೆ ಸಾರ್? ಎಂದು ಕಾಲು ಎಳೆಯುತ್ತಾರೆ. “ಕಾಲ ಬರುತ್ತೆ ಬಿಡಿ” ಅಂದುಕೊಂಡೆ ಕಾಲ ತಳ್ಕೊಂಡು, ಕಾಲನ್ನು ಎಳ್ಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಬುಲೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಲೇಹ್ ಲಡಾಕ್ ಟ್ರಿಪ್‍ಗೆ ಹೋಗೋಣ ಬನ್ನಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ “ಬರುವ  ವರ್ಷ, ಬರುವ  ವರ್ಷ” ಅಂತ ಹೇಳಿರುವ ವರ್ಷ ಇನ್ನೂ ಬಂದೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಇತ್ತ ಕನಕಪುರದ ಗಡಿ ಕೂಡ ದಾಟದೆ ನನ್ನ ಬುಲೆಟ್ ತನ್ನ ಏಳನೆಯ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಟೈರ್ ಇಟ್ಟಿದೆ (ಕಾಲು ಇಟ್ಟಿದೆ ಎನ್ನುವುದರ ವಾಹನಾರ್ಥಕ ಪದ).

ನನ್ನ ಯುವ ಮಿತ್ರರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೋ, ಹಾರೈಕೆಯೋ ಚೈನಾ ದೇಶದ ಕುನ್‍ಮಿಂಗ್ ನಗರಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯ ನಿಮಿತ್ತ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಈ ಅವಕಾಶ ಇನ್ನೇನು ಕೈ ತಪ್ಪಿತ್ತು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.  ಇದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ನಮ್ಮ ಚಿಗುರು ಬಳಗದ ಅಂಜೆನು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸಾಧ್ಯತೆ, ಸಿದ್ಧತೆ, ಬದ್ಧತೆ, ಆದ್ಯತೆ, ಚಿಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದುದರಿಂದ,  ಚೆಡ್ಡಿ, ಬನಿಯನ್ , ಸಾಕ್ಸ್‍ ಗಳನ್ನು  ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುಲು  ಶುರು ಮಾಡಿದ ನಂತರವೇ ಮೊದಲ ಪ್ರವಾಸದ ಕಾತುರ, ರೋಮಾಂಚನಗಳು ಆರಂಭವಾದದ್ದು.      

‘Where ever you go, go with all your heart’ ಎಂದ ಕನಫ್ಯೂಶಿಸ್‍ನ ಮಾತು ಎದೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇನೋ ಎಂಬ ಆತಂಕವು ವಿಮಾನದ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತುವ ತನಕ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ‘What ever you do, be careful with your Passport’ ಎಂದ              ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ಅಡ್ಮಿನ್ ಮಾತನ್ನು heartನಲ್ಲಿ by heart  ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಕನಫ್ಯೂಶಿಸ್‍ನ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರುತ್ತಾ.     

ಈ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್ದೇ ಒಂದು ಕಥೆ. ನಾನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ, I mean ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ  ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ, ಮನೆ ಮುಂದೆ ಯಾರೋ ಕಣಿ ಹೇಳುವವಳು ಬಂದಿದ್ದಳು. ನನ್ನನು ನೋಡಿದ್ದೇ ಕ್ಷಣ, “ ಹಾಲಕ್ಕಿ ನುಡಿತ್ತೈತೆ ಹಾಲಕ್ಕಿ, ಈ ಹುಡುಗನ ನಸೀಬು ದೊಡ್ಡದೈತ್ತಿ. ಆಕಾಶದಾಗ ವಿಮಾನದಾಗ ದೇಶ ದೇಶ ಸುತ್ತು ಯೋಗ ಐತ್ರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಂದು ಇಡಿ ಬದಲು, ಎರಡು ಇಡಿ ಅಕ್ಕಿ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ, ಬೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಳು. ಅದೇನು ಅಂತ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳಿದಳೋ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಫಾರಿನ್ ಟ್ರಿಪ್ಪಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದರೂ, ನಾನು ಮಾತ್ರ ಶಿವಾಜಿನಗರ ಟೂ ದೊಮ್ಮಲೂರು ನಡುವಿನ ಡಬಲ್ ಡೆಕ್ಕರ್‍ ಬಸ್ಸಿನ  ಮಹಡಿ ಮೀರಿ ಮೇಲೆ ಏರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಟಾಪ್ ಬಂದಾಗ ಕೆಳಗಂತೂ ಇಳಿದೆ.

2009ರಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲೆಯೂ ಕೂಡ ಬೀಳದಂತೆ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೆಮೆಸ್ಟ್ರಿ ನೋಟ್ ಬುಕ್ ಮುಗಿಸಿ ಇನ್ನೊಂದು ಹೊಸ ಬುಕ್ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಂತೆ, ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್  ತುಂಬಾ ವೀಸಾಗಳನ್ನು ಗುದ್ದಿಸಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೊನ್ನೆ ಚೈನಾಕ್ಕೆ ವಿಸಾ ಮಾಡಿಸಲು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು, ಕನಿಷ್ಠ 6 ತಿಂಗಳು ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವಿಸಾ ಸಿಗೋಲ್ಲ ಎಂದು. ನನ್ನ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸ್ಪೈರ್ ಆಗಲು ತುದಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತ್ತು.

ಇನ್ನೂ ವಿಸಾ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗಲೂ ದುಃಖ ಆಗಲಿಲ್ಲ, ’ಅಂಜೆನು’ವಿನ ಸಿದ್ಧತೆ ಬದ್ಧತೆ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತಲ್ಲ. ಆದರೂ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್ ರಿನಿವಲ್ ಮಾಡಿಸಲು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಬೆಂಗಳೂರಿಗನಾದ ನನಗೆ ಅಪಾಯಿಂಟ್‍ಮೆಂಟ್ ಸಿಗದೆ,  ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅಪ್ಲೈ ಮಾಡಿದೆ. ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಲ್ಲಿನ ಬಳಿ ಮೀನು ಊಟ ಮಾಡಿ, ಬಸ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ಬಳಿ  20 ದಿನಗಳ ವ್ಯಾಲಿಡಿಟಿ ಇರುವ ಮಿಶ್ರ ಪೇಡ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಭಾಗ್ಯದ ಮುಂದೆ ವಿಸಾ ಬರುತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದು, ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ವರಕವಿ ಬೇಂದ್ರೆ ಮನೆ ನೋಡಿದ ತೃಪ್ತಿ ಪ್ರಧಾನವಾಯಿತು.

ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್ ಕಛೇರಿಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳ ಕಾರ್ಯದಕ್ಷತೆಯಿಂದ  ಅಚ್ಚರಿ ಎಂಬಂತೆ ನಾಲ್ಕು ದಿನದಲ್ಲಿ ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟ್ ಬಂದು, 10 ದಿನದಲ್ಲಿ ವಿಸಾ ಸಿಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅದೆಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ ಮಾತ್ರ ಬರದೇ ಹೋಯಿತು. 

ಇನ್ನು ಚೈನಾಗೆ ಹೊರಡುವ ದಿನವೂ ಆಫೀಸಿನಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ ಸಮಯ ಐದು ಮೂವತ್ತು. ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಎಂಥದೋ ಭಾರ. ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯತೆ, ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಅಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲ ಮನೆಯವರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಹೋಗಿ ತಲೆ ಕೂದಲು ಕಟಿಂಗ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರೂ ಅದೇ ಭಾರ. ಇನ್ನು ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ತೂಕ ಹಾಕಿ ನೋಡಿ ಏರ್‍ಲೈನ್‍ರವರು ವಿಧಿಸಿದ ಮಿತಿಗಿಂತ 15 ಕೆಜಿ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಮನಸ್ಸು ಒಂದಷ್ಟು ಹಗುರವಾಗಿದ್ದು.    

ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿನ ಭಯದಿಂದಾಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ಬೇಗನೇ ಓಲಾ ಹಿಡಿದು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟೆ. ಎಲ್ಲಾ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಡುವೆಯೂ ಕೇವಲ 50 ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಏರ್ಪೋಟ್ ತಲುಪಿಸಿದ ಓಲಾ ಡ್ರೈವರ್ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ  ಒಬ್ಬ ಪೈಲೆಟ್‍ನಂತೆ ಗೋಚರಿಸಿದ. ಮಿಕ್ಕ ಚಿಲ್ಲರೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ವಿಮಾನದ ಏರ್ ಹೋಸ್ಟಸ್‍ನಂತೆ ಸುಂದರ ನಗೆ ನಕ್ಕ.   

ಚೆಕ್ಕಿಂಗ್‍ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಮೂರು ಬಾರಿ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಕ್ಲಿಯರೆನ್ಸ್ ಫೇಲ್ ಆದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೂ, ಒಮ್ಮೆ ಐದು ರೂಪಾಯಿಯ ನಾಣ್ಯ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಜಪಸರ, ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಸಣ್ಣ ಕೀ ಪ್ಯಾಂಟಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಮರಳಿ ಯತ್ನವ ಮಾಡು ಎಂಬಂತೆ ಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟ್ ಆಫೀಸರ್ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ ಕಳುಹಿಸಿದ. ’ಪೆಹಲಾ ಬಾರ್ ಹೇ ಕ್ಯಾ’ ಎಂಬ ಅವನ ಕರ್ಕಶ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು “ಹಾ” ಅಂದದ್ದು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲೋ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ನನಗೇ ಕನ್ಫ್ಯೂಷನ್.

579 ಪದಗಳ ನಂತರವೂ ಚೈನಾ ಪ್ರವಾಸದ ಈ ಕಥನ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ದಾಟದೆ ಇರುವುದು ಓದುಗಾರದ ನಿಮ್ಮ ದೌರ್ಭಾಗ್ಯ. ಬಲಗಾಲಿಟ್ಟು ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಹೋದಾಗಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಡಗಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾದ ಸೂಟ್ ಕೇಸ್ ಬಿದ್ದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥಾನಕವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಮುಗಿಸುವೆ. ನಿಹೌ, 你好.

ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ ಮೇಲೆ ಏನೇನು ಕಂಡಿ? - ಭಾಗ 2

ಕಳೆದ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನಗಳಿಂದ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪುಗಳದ್ದೇ ಸುದ್ದಿ. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಹಜ-ಅಸಹಜ, ನೈತಿಕ-ಅನೈತಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ-ಸಾಮಾಜಿಕ ನಡುವಿನ ತೆಳು ಗೆರೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೀಡಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ತೀರ್ಪುಗಳು ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಚರ್ಚೆಗಳು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಕಾವೇರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ ಸಂತಸ ತರುವ 2 ಆದೇಶಗಳು ಸಹ ಹೊರಬಿದ್ದಿವೆ. ಒಂದು ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಇಂತಿಷ್ಟು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಲ್ಲಾ ರಸ್ತೆಗಳು ಗುಂಡಿ ಮುಕ್ತವಾಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು.

ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಪು ಬಂದಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ ನೋವು ಸಹಜ.  ಫ್ಲೆಕ್ಸುಗಳನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗ, ಮಾಲೀಕರು, ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ತೀರ್ಪು ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿದೆ.  ಅಂತೆಯೇ ಗುಂಡಿಗಳು ಮುಚ್ಚಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಯಾರಿಗೆ ನಷ್ಟ, ಅಸಹನೆ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ. ಆದರೆ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಈ ಎರಡು ತೀರ್ಪುಗಳು ಸಂತೋಷ ತಂದಿರುವುದು ನಿಜವೇ. ಈ  ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅವಲೋಕನ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ರಸ್ತೆಗಳ ಗುಂಡಿಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಒಬ್ಬ ಚಿಂತಕನ ಪ್ರಕಾರ ’ಜೀವನ ಒಂದು ಪಯಣ, ರಸ್ತೆ ಅಥವಾ ದಾರಿ ಎಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದ್ದರೂ ಸಾಗಲೇಬೇಕು’. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಒಂದು ತಾತ್ವಿಕ ಚಿಂತನೆ ಎಂಬಂತೆ ಕಂಡರೂ  ಬೆಂಗಳೂರಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಅದು ವಾಸ್ತವವೇ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಚಿಂತಕರು ಉದ್ಘರಿಸುತ್ತಾರೆ, ’ಅಹಾ ಅದೆಷ್ಟು ದಾರಿಗಳು, ಅದೆಷ್ಟು ಆಯ್ಕೆಗಳು, ಅದೆಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳು”. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯ ಅರ್ಥ, ಹಿನ್ನೆಲೆ ಬೇರೆ, ಅದನ್ನು ಈ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ರೀತಿ   ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ.

“ರಸ್ತೆಗಳು ದೇಶದ ಜೀವನಾಡಿಗಳು, ಬೆನ್ನೆಲುಬು” ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ನಾಡಿ ಮಿಡಿತ ಒಂದಷ್ಟು ಏರುಪೇರಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅದೆಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಮತ್ತೆ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದು ಕಷ್ಟವೇ. 

ಹನಿಗವನ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಪತ್ನಿಯು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ “ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಓಡಲಿಲ್ಲ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುಸ್ತೇ? ಗಂಡ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ “ಹೌದೇ ಮಾರಾಯ್ತಿ, ಹಾಗಿದೆ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆ”. ಇದು ಇದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರದೂ ಅವಸ್ಥೆ. ಹಾಡೊಂದರಲ್ಲಿ “ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಏನೇನ್ ಕಂಡಿ? ಸಾಯೋದ್ರೊಳಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡು ಜೋಗದ್ ಗುಂಡಿ” ಎಂಬ ಸಾಲಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ “ಬದುಕೋದಾದ್ರೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗು ನೂರಾರು ಗುಂಡಿ” ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾನ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇನೋ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಎಂದು ಆದೇಶ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಕಡೆ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಯ ಬದಲು ಗುಂಡಿಗಳ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ರಸ್ತೆ ಇದೆ. “ಅಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿರಿ” ಎಂಬ ಆದೇಶ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗುಂಡಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ಅದು ನಮಗೆ ಬಯಾಲಜಿ, ಫಿಸಿಕ್ಸ್, ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಮಗನ ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಎನರ್ಜಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಹನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುವಾಗ, ಏರಿದ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಇಳಿಯುವಾಗ ಹೊರಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ  ವಿವರಣೆ  ಇತ್ತು. ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ನೋಡದ ಮಕ್ಕಳು ಅದನ್ನೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಯ ಒಳಗೆ ವಾಹನ ಇಳಿದಾಗ, ಇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮೇಲೆ ಬರುವಾಗ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ  ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. 

ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಮೂಳೆಗಳು, ಕೀಲುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪರಿಚಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಬೀಳದಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಗುಂಡಿಗೆ ಇಳಿದಾಕ್ಷಣ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುವ ಮೂಳೆಗಳು ಕೀಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಣ್ಣ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ನಾವು ಓಡಿಸುವ ವಾಹನದ ಶಾಕ್ ಅಬ್ಸರವ್‌ಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರತಿ ಬಿಡಿ ಭಾಗಗಳು ಎಚ್ಚೆತ್ತು ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಗುಂಡಿಗಳು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾ ನಮಗೆ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಪಾಠದ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ, ಮಂಗಳ ಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ನೆಲವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪರಿಚಯಕ್ಕೂ ಈ ನಮ್ಮ ಗುಂಡಿಯುತ ರಸ್ತೆಗಳು ಸಾಕ್ಷಿ. ಮಳೆ ನೀರು ಶೇಖರಣೆ, ಸಣ್ಣ ಕೆರೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ನೆರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಎಂಬ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡೋ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಲೆನ್ ಗಟ್ಟಲೆ ನೀರನ್ನು ಶೇಖರಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಈಗಿನ ಕೋರ್ಟಿನ ತೀರ್ಪಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಸಂಚಕಾರ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನೂ ಈ ಗುಂಡಿಗಳು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಹ ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಗುಂಡಿಯ ಆಳ ಅಗಲದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರಿನ  ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಅಳತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲ್ಪದರ ತೆಳುವಾದಷ್ಟೂ ಅವರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. 

ಹೀಗೆ ರಸ್ತೆಯ ಗುಂಡಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಿಡುಗು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಷಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಸಿಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇ ರಸ್ತೆ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಷಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ, ಪ್ರತಿ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಭರ್ತಿಯಾಗಿ ಸಿಗಬಲ್ಲವು.

ಇನ್ನು ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಗಳದೇ ಒಂದು ಲೋಕ. ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ತೀರ್ಪು ಬರಸಿಡಿಲು. ಅದರಲ್ಲೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ಆ ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಂತಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತಂದವರ ಪಾಡು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ. ಜೊತೆಗೆ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಡಿಸೈನರ‍್ ಗಳು, ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಚಾಲಕರು ಎಲ್ಲರದೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ಥಿತಿ. ಬಿಬಿಎಂಪಿ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಷ್ಟು ಮೊದಲೇ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವಾದ-ವಿವಾದಗಳು ಏನೇ ಇರಲಿ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಲು ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು?

ಬೆಂಗಳೂರು ಹಸಿರು ನಗರಿ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹಸಿರು ಮಾತ್ರವೇಕೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ನಗರಿಯಾಗಲಿ ಎಂಬಂತೆ ಫ್ಲೆಕ್ಸುಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮುಖಕ್ಕೆ ರಾಚುವಂತೆ ಈ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸಿದವು. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಫಲಭರಿತ ಉದ್ಯಮವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಒಂದು ಪರವಾನಗಿ, ಕಾಂಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟ್ ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಪರಿಸರದ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸುಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬೇಕು-ಬೇಡ ಎಲ್ಲದರ ರಾಶಿಯನ್ನು ಫ್ಲೆಕ್ಸುಗಳ ಮೂಲಕ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು.  

(ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ)

ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ ಮೇಲೆ ಏನೇನು ಕಂಡಿ? - ಭಾಗ 1

ಕಳೆದ ಒಂದಷ್ಟು ದಿನಗಳಿಂದ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪುಗಳದ್ದೇ ಸುದ್ದಿ. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸಹಜ-ಅಸಹಜ, ನೈತಿಕ-ಅನೈತಿಕ, ಧಾರ್ಮಿಕ-ಸಾಮಾಜಿಕ ನಡುವಿನ ತೆಳು ಗೆರೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೀಡಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ತೀರ್ಪುಗಳು ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಚರ್ಚೆಗಳು ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಕಾವೇರುತ್ತಿರುವಂತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ ಸಂತಸ ತರುವ 2 ಆದೇಶಗಳು ಸಹ ಹೊರಬಿದ್ದಿವೆ. ಒಂದು ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು, ಮತ್ತೊಂದು ಇಂತಿಷ್ಟು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಲ್ಲಾ ರಸ್ತೆಗಳು ಗುಂಡಿ ಮುಕ್ತವಾಗಬೇಕೆನ್ನುವುದು.

ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಪು ಬಂದಾಗ ಒಂದಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ ನೋವು ಸಹಜ.  ಫ್ಲೆಕ್ಸುಗಳನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗ, ಮಾಲೀಕರು, ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ತೀರ್ಪು ನುಂಗಲಾರದ ತುತ್ತಾಗಿದೆ.  ಅಂತೆಯೇ ಗುಂಡಿಗಳು ಮುಚ್ಚಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಯಾರಿಗೆ ನಷ್ಟ, ಅಸಹನೆ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ. ಆದರೆ ಬಹುತೇಕರಿಗೆ ಈ ಎರಡು ತೀರ್ಪುಗಳು ಸಂತೋಷ ತಂದಿರುವುದು ನಿಜವೇ. ಈ  ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅವಲೋಕನ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ರಸ್ತೆಗಳ ಗುಂಡಿಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಒಬ್ಬ ಚಿಂತಕನ ಪ್ರಕಾರ ’ಜೀವನ ಒಂದು ಪಯಣ, ರಸ್ತೆ ಅಥವಾ ದಾರಿ ಎಷ್ಟೇ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದ್ದರೂ ಸಾಗಲೇಬೇಕು’. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಒಂದು ತಾತ್ವಿಕ ಚಿಂತನೆ ಎಂಬಂತೆ ಕಂಡರೂ  ಬೆಂಗಳೂರಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಅದು ವಾಸ್ತವವೇ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಚಿಂತಕರು ಉದ್ಘರಿಸುತ್ತಾರೆ, ’ಅಹಾ ಅದೆಷ್ಟು ದಾರಿಗಳು, ಅದೆಷ್ಟು ಆಯ್ಕೆಗಳು, ಅದೆಷ್ಟು ತಪ್ಪುಗಳು”. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯ ಅರ್ಥ, ಹಿನ್ನೆಲೆ ಬೇರೆ, ಅದನ್ನು ಈ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ರೀತಿ   ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ.

“ರಸ್ತೆಗಳು ದೇಶದ ಜೀವನಾಡಿಗಳು, ಬೆನ್ನೆಲುಬು” ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಹನವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ನಾಡಿ ಮಿಡಿತ ಒಂದಷ್ಟು ಏರುಪೇರಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅದೆಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಮತ್ತೆ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದು ಕಷ್ಟವೇ. 

ಹನಿಗವನ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಪತ್ನಿಯು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ “ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಓಡಲಿಲ್ಲ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸುಸ್ತೇ? ಗಂಡ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ “ಹೌದೇ ಮಾರಾಯ್ತಿ, ಹಾಗಿದೆ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆ”. ಇದು ಇದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರದೂ ಅವಸ್ಥೆ. ಹಾಡೊಂದರಲ್ಲಿ “ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ ಏನೇನ್ ಕಂಡಿ? ಸಾಯೋದ್ರೊಳಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡು ಜೋಗದ್ ಗುಂಡಿ” ಎಂಬ ಸಾಲಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ “ಬದುಕೋದಾದ್ರೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗು ನೂರಾರು ಗುಂಡಿ” ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾನ್ಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇನೋ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಎಂದು ಆದೇಶ ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಕಡೆ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಯ ಬದಲು ಗುಂಡಿಗಳ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ರಸ್ತೆ ಇದೆ. “ಅಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಮಾಡಿರಿ” ಎಂಬ ಆದೇಶ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಗುಂಡಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ಅದು ನಮಗೆ ಬಯಾಲಜಿ, ಫಿಸಿಕ್ಸ್, ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಮಗನ ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಎನರ್ಜಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಹನ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಏರುವಾಗ, ಏರಿದ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಇಳಿಯುವಾಗ ಹೊರಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ  ವಿವರಣೆ  ಇತ್ತು. ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ನೋಡದ ಮಕ್ಕಳು ಅದನ್ನೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಯ ಒಳಗೆ ವಾಹನ ಇಳಿದಾಗ, ಇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮೇಲೆ ಬರುವಾಗ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ  ಫಿಸಿಕ್ಸ್ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. 

ನಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿನ ಮೂಳೆಗಳು, ಕೀಲುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪರಿಚಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿನ ಗುಂಡಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಬೀಳದಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಗುಂಡಿಗೆ ಇಳಿದಾಕ್ಷಣ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುವ ಮೂಳೆಗಳು ಕೀಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಣ್ಣ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ನಾವು ಓಡಿಸುವ ವಾಹನದ ಶಾಕ್ ಅಬ್ಸರವ್‌ಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರತಿ ಬಿಡಿ ಭಾಗಗಳು ಎಚ್ಚೆತ್ತು ರೋಮಾಂಚನಗೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಗುಂಡಿಗಳು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾ ನಮಗೆ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಪಾಠದ ಒಂದು ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ, ಮಂಗಳ ಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ನೆಲವು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪರಿಚಯಕ್ಕೂ ಈ ನಮ್ಮ ಗುಂಡಿಯುತ ರಸ್ತೆಗಳು ಸಾಕ್ಷಿ. ಮಳೆ ನೀರು ಶೇಖರಣೆ, ಸಣ್ಣ ಕೆರೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ನೆರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಎಂಬ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡೋ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಲೆನ್ ಗಟ್ಟಲೆ ನೀರನ್ನು ಶೇಖರಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಈಗಿನ ಕೋರ್ಟಿನ ತೀರ್ಪಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಸಂಚಕಾರ ಉಂಟಾಗಿದೆ.

ಇನ್ನೂ ಈ ಗುಂಡಿಗಳು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಹ ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಗುಂಡಿಯ ಆಳ ಅಗಲದ ಮೇಲೆ ನಾವು ಅದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರಿನ  ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಅಳತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲ್ಪದರ ತೆಳುವಾದಷ್ಟೂ ಅವರ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. 

ಹೀಗೆ ರಸ್ತೆಯ ಗುಂಡಿ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಿಡುಗು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಷಯವೇ ಆಗಿದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಸಿಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದೇ ರಸ್ತೆ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನದ ವಿಷಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರತಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೂ, ಪ್ರತಿ ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಭರ್ತಿಯಾಗಿ ಸಿಗಬಲ್ಲವು.

ಇನ್ನು ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಗಳದೇ ಒಂದು ಲೋಕ. ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ತೀರ್ಪು ಬರಸಿಡಿಲು. ಅದರಲ್ಲೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಬೆಲೆ ಬಾಳುವ ಆ ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಂತಿನ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತಂದವರ ಪಾಡು ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ. ಜೊತೆಗೆ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರುವ ಡಿಸೈನರ‍್ ಗಳು, ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಮಿಕರು, ಚಾಲಕರು ಎಲ್ಲರದೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ತ್ರಿಶಂಕು ಸ್ಥಿತಿ. ಬಿಬಿಎಂಪಿ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮಾತ್ರ ಸಾಕಷ್ಟು ಮೊದಲೇ ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ವಾದ-ವಿವಾದಗಳು ಏನೇ ಇರಲಿ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಲು ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು?

ಬೆಂಗಳೂರು ಹಸಿರು ನಗರಿ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಹಸಿರು ಮಾತ್ರವೇಕೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ನಗರಿಯಾಗಲಿ ಎಂಬಂತೆ ಫ್ಲೆಕ್ಸುಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮುಖಕ್ಕೆ ರಾಚುವಂತೆ ಈ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸಿದವು. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಫಲಭರಿತ ಉದ್ಯಮವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೂಲ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಒಂದು ಪರವಾನಗಿ, ಕಾಂಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟ್ ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಪರಿಸರದ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸುಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬೇಕು-ಬೇಡ ಎಲ್ಲದರ ರಾಶಿಯನ್ನು ಫ್ಲೆಕ್ಸುಗಳ ಮೂಲಕ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು.  

(ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ)

ಕೀ ಕೀ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ - ಭಾಗ 2

ನಮ್ಮದೇ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು : ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್, ರೈಲಿನ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ದೃಶ್ಯಗಳಿರಲಿಲ್ಲವೇ. ತಮಿಳಿನ ’ಮೂಂಡ್ರಾಮ್ ಪಿರೈ'’ ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟು ನಿಂತ ತನ್ನ ಪ್ರೇಯಸಿಗೆ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಿಸಲು ಕಮಲ್ ಹಾಸನ್ ಮಾಡುವ ನೃತ್ಯ, ಕೋತಿ ಚೇಷ್ಟೆಗಳು ಈ ಕಿಕಿ ಚ್ಯಾಲೆಂಜಿನ ಕೆಲವು ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. 

ಅಂತೆಯೇ ’ದಿಲ್‍ವಾಲೆ ದುಲನಿಯಾ ಲೇ ಜಾಯಿಂಗೆ’ ಚಿತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಾ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ರೈಲಿನ ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಾಯಕಿ ಓಡಿ ಬರುವ ದೃಶ್ಯ ಚಿತ್ರ ರಸಿಕರ ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾಜೋಲ್ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ನೃತ್ಯದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು. ಸ್ಟೇಷನ್ ಮಾಸ್ಟರ್  ರೈಲಿಗೆ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ತಂದೆ ತನ್ನ ಮಗಳ ಪ್ರೀತಿಗೆ  ಗೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ನಾಯಕ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ರೈಲಿನ ಹಿಂದೆ ಸ್ಲೋಮೋಶನ್‍ನಲ್ಲಿ  ಓಡಿ ಬರುವ ನಾಯಕಿಯನ್ನು ನಾಯಕ ಎಳೆದು (ಬರಸೆಳೆದು) ರೈಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಈಗಿನ ಈ ಕೀಕಿ ಹಾಡು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತು. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿಂದಕರಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬಂತೆ, ಅದು ಮದುವೆಯ ಮುಂಚಿನ ಮಾತು, ಮದುವೆ ಆದ ಮೇಲೆ ನಾಯಕ ಅದೇ ರೀತಿ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ರೈಲಿನ ಒಳಗೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನೇ? ಎಂಬ ಕುಹಕದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೆಲವರು ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆ ಆಗದಿದ್ದವರು ಅನುಭವದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಾದವರು ಅನುಭವವಿರುವುದರಿಂದ ಬೆದರಿ ಉತ್ತರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. 

ವಿಷಯಾಂತರ ಬೇಡ. ಇತ್ತೀಚಿನ ’ಕಡ್ಡಿಪುಡಿ’ ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಹಾ ಕಿಕೀ ಚಾಲೆಂಜನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ದೃಶ್ಯವೊಂದಿದೆ. ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿ ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಜೊತೆಗೆ ಬಂದ ಗಂಡ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ಗಂಡ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಚ್ಚು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಅದೇ ಆಟೋವಿನ ಪಕ್ಕ ರೌಡಿಗಳನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಟೊವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ನಾಯಕ ಓಡುತ್ತಾನೆ. ನಾಯಕಿಯ ಬಾಯಿಂದ ’ರೀರೀ’ ಎಂಬ ಮಾತುಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಸೂರಿ ಬಹಳ ಕಲಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತೆಯೇ ಸುಂದರವಾದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಹಾ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತ ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿರುವ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಸದ ಕೆಲಸವಿರುವಾಗ ವಾಹನಗಳಿಗಿಂತ ಓಡಿ, ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದೇ ಲೇಸು ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಅಲ್ಲಿದೆ.  

ಕಿಕೀ ಹಾಗೂ ಬೆಂಗಳೂರು : ಕಿಕೀ ಚ್ಯಾಲಿಂಜಿನಲ್ಲಿ ಸಹಾ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶಗಳಿವೆ. ಟ್ರಾಫಿಕ್‍ನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಾಗ ಅಥವಾ ಚಲನೆ ನಿಧಾನಗತಿಯಾದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಬೇಸರಗೊಳ್ಳದಿರಲಿ. ದೈಹಿಕವಾಗಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯು ಆ ಕಾರಿನ ಸೀಮಿತ ಗಡಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹಾಡಿ ಕುಣಿಯಲಿ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಳಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಲಿ ಎಂಬುದು ಸಂದೇಶವಿರಬಹುದು. ಅಂತೆಯೇ ಸಿಗ್ನಲ್ಲು, ಜ್ಯಾಮಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಕಾರುಗಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗವ ಸಣ್ಣ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕರೂ ಕಾರಿನಲ್ಲಿರುವವರ ಆನಂದದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವನ್ನು ಈ ಚ್ಯಾಲಿಂಜಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಚಲನಾಸ್ಥಿಯಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗಿರಲಿ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವೂ ಇದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದು ಹೋಗುವಾಗ ಕಾರಿನಲ್ಲೆ ಕೀ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಇದೆ. ಇಂಥವರಿಕೆ ’ಕಿಕೀ’ ಹಾಡು ಅಲಾರಂ ಇದ್ದ ಹಾಗೇ.

ಅದೇ ರೀತಿ ಯಾವುದೋ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಊಳುತ್ತಿರುವ ರೈತ ನೇಗಿಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಈ ಹಾಡಿಗೆ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಆಡಿರುವ ವಿಡಿಯೋ ಜನಪ್ರಿಯಾಗಿದೆ. ಎತ್ತುಗಳು ಅದೇ ರೀತಿ ಬ್ರೇಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಏನಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈ ಆವಾಂತರಗಳಿಂದ ರೋಸಿ ಹೋದ ಕೇರಳದ ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ವಿಡಿಯೋ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ತನ್ನ ಕಾರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿ ಮರಳಿ ಬಂದಾಗ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಪೋಲಿಸಿನ ಜೀಪ್ ಬಾಗಿಲು.

ಬದುಕೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚ್ಯಾಲೆಂಜಾಗಿರುವ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜನರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಗೆ, ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿಡುವ ಚಾಲೆಂಗ್ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳದ್ದಾದರೆ, ಹಳ್ಳ ಕೊಳ್ಳದ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು, ಸಪ್ತಸಾಗರದಂತೆ ಕಾಣುವ ಸಿಗ್ನಲ್ಲುಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಫೀಸ್ ಸೇರಬೇಕಾದ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ಪುರುಷರದ್ದು. ಲಿಪ್ಟ್ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಟೀಚರ್ಸ್‍ಗೆ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ನೋವಿನಲ್ಲೇ ೪ ಮಹಡಿಗಳನ್ನು ಹೆಣ ಭಾರದ ಸ್ಕೂಲ್ ಬ್ಯಾಗ್‍ನೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತುವ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳು, ಮನೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸೇರಿದರೆ ಸಾಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಹೊರಡುವ ನೈಟ್ ಶಿಫ್ಟಿನ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಚ್ಯಾಲೆಂಜೇ. ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಕೀಕಿ ರೀತಿಯ ಚ್ಯಾಲಂಜುಗಳು ಒಂದಷ್ಟು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಉಲ್ಲಾಸ ನೀಡುವಂತಾದರೆ ಅದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹವೇ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಕಂಟಕವಾದರೆ ಅದೇ ಒಂದು ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್‍ಆಗುತ್ತದೆಯಷ್ಟೇ. 

ಕಿಕೀ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ - ಭಾಗ 1

ಇದು  ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಮತ್ತು ಇಂಟರ್ನೆಟ್‍ಗಳಲ್ಲಿನ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್‍ಗಳ ಕಾಲ. ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸವಾಲು ಎಂಬುದು ಸಮನಾರ್ಥಕ ಪದ. ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಇರುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ’ಸವಾಲು’ ಎನ್ನುವ ಬದಲಾಗಿ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ಎಂಬುದನ್ನೇ ಬಳಸುತ್ತೇನೆ. 

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಯುಟ್ಯೂಬ್‍ಗಳಲ್ಲಿ  ಅಗ್ಗಿಂದಾಗೆ ಕೆಲವೊಂದು ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ವಿಡಿಯೋಗಳು ಹರಿದಾಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಇತ್ತೀಚಿನದು ಕಿಕೀ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್. ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವ ವಾಹನ, ಕಾರೊಂದರಿಂದ ಇಳಿದು, ಒಂದು ಹಾಡಿಗೆ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಆ ಕಾರಿನ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವುದು, ಅದನ್ನು ವಿಡಿಯೋ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಇಂಟರ್ನೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶ. ’ಕೋತಿ ತಾನು ಕೆಡುವುದಲ್ಲದೆ ವನವನ್ನು ಕೆಡಿಸಿತು’ ಎಂಬಂತೆ ’ನೀವೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿ’ ಎಂದು ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ಹಾಕುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗ. 

ಐಸ್ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್  : ಒಂದೆರೆಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ವೈರಲ್ ಆಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮಂಜು ಗಡ್ಡೆ ಅಥವಾ ಅತಿ ತಣ್ಣಗಿರುವ ನೀರನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿದ್ದೋ ಸುರಿಯುವುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಯಾವ ರೀತಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಹಾಗೂ ಆ ತಣ್ಣನೆ ನೀರನ್ನು ಹೇಗೆ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ಚ್ಯಾಲೆಂಜನ ಒಂದು ಭಾಗ. ಇದು ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವೇನೋ ಅಯಿತು. ಅದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇನು ಉತ್ತಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಆಸೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ತಣ್ಣೀರೆರೆಚುವುದು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾದ್ದರಿಂದ ಇದು ಇಲ್ಲಿ ಚಾಲೆಂಜ್ ಅಥವಾ ಸವಾಲು ಎನಿಸಲಿಲ್ಲ. 

ತಾನೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ದುಡಿಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದಾಗ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಎರಚುವ ತಣ್ಣೀರು, ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಟ್ರಿಪ್ಪಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ ಗಂಡನ ಆಸೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಂಡತಿ ಎರಚುವ ಅತಿ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರು, ಸಂಬಳ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿ ಎಂದಾಗ ಬಾಸ್ ಇಡುವ ಐಸ್, ಸಾಫ್ಟ್ ‍ವೇರ್ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಗೋಗರೆದರೂ ಬಿಡದೆ ಮಕ್ಕಳ ಆಸೆಗೆ ಮಿನಿರಲ್ ತಣ್ಣೀರೆರೆಚುವ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳಿರುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದು ಅಷ್ಟೇನು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗದ್ದಿದ್ದದು ಸಹಜವೇ.

ಫಿಟ್‍ನೆಸ್ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ : ಹಾಗೆಯೇ ಇತ್ತೀಚಿನ ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ಎಂದರೆ ಫಿಟ್‍ನೆಸ್ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್.  ತಾವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ದೈಹಿಕ ಕಸರತ್ತಿನ ಅಥವಾ ಎಕ್ಸಸೈಸ್‍ನ ಒಂದು ವೀಡಿಯೋ ತುಣುಕನ್ನು ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ  ನೀವೂ ಮಾಡಿ  ಎಂಬುದು ಇದರ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್. ಇದು ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲೂ ನಟರು. ಸೆಲೆಬ್ರಿಟಿಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಾಗಿಯಾದರು. ಒಂದಷ್ಟು ಜನರು ವಿಡಿಯೋಗಾಗಿ ಪಾಪ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಅಪ್ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದರು.  ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯವರು ತಮ್ಮ ವಿಡಿಯೋ ತುಣಕನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಯಾಕೋ ಈ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ವಿಡಿಯೋಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಲು 

ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದವು. 

ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯವರ ತಮ್ಮ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಸರತ್ತು ಎಚ್ ಡಿ ಕ್ವಾಲಿಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿಯೂ, ಉತ್ತಮವಾದ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣದಿಂದಲೂ, ಎಡಿಟಿಂಗ್‍ನಿಂದಲೂ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವರು ಕಸರತ್ತು ಮಾಡಿದ ಪರಿಸರ ಉತ್ತಮ ಗಿಡಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ತಿಳಿಕೊಳಗಳ ಬಳಿಯೂ, ಹಸಿರಾದ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆಯೂ ಇತ್ತು. ’ಉಳ್ಳವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವರಯ್ಯ, ನಾನೆಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯನಯ್ಯ’ ಎಂಬಂತೆ ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಂಥವರು ಸುಮ್ಮನಾದೆವು. 

ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾ ತಮ್ಮದೇ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳಗೆ ಈ ಫಿಟ್‍ನೆಸ್‍ನ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ ಮಾಡಿದರು. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಸಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರ. ’ಸರ್ಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಹಗ್ಗದ ಮೇಲಿನ ನಡಿಗೆಯಂತಿರುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಕೊಳದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಲು ನನಗೆಲ್ಲಿ ಸಮಯವಿದೆ’ ಎಂಬಂತೆ ಮಾನ್ಯ ಮುಖ್ಯ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಅ ಚ್ಯಾಲೆಂಜನ್ನು ನಯವಾಗಿಯೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು.   

ಕಿಕೀ ಚ್ಯಾಲೆಂಜ್ – ಹಿನ್ನಲೆ  : ಈಗ ಕಿಕೀ ಚ್ಯಾಲಿಂಜಿನ ದರ್ಬಾರ್ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲ... ಕಾರಿಳಿದು ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಿದೆ. ಕೆನೆಡಾದ ಡ್ರೇಕ್ಸ್ ಎಂಬ ಗಾಯಕನ “ಇನ್ ಮೈ ಫೀಲಿಂಗ್ಸ್’ ಎಂಬ ಹಾಡೇ ಈ ಚ್ಯಾಲಿಂಜಿನ ಮೂಲ ಪ್ರೇರಣೆ. ’ಕಿಕೀ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಈ ಹಾಡಲ್ಲಿ ಗಾಯಕ ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ’ನೀನು ಕಾರು ಚಲಿಸುತ್ತಿದಿಯಾ’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಬಳಿಯಿಂದ ದೂರ ಹೋಗ ಬೇಡ ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಜನರು, ಅದರಲ್ಲೂ ಹುಡಿಗಿಯರು ’ದೂರ ಹೋಗಬೇಡ’ ಎಂಬ ಸಾಲು ಬರವಾಗಲೇ ಕಾರಿನಿಂದಿಳಿದು ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಾ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುವುದು ಏಕೊ?  

ಡ್ರೇಕ್ಸ್‍ನ ಈ ಹಾಡೇನೋ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು ಆದರೆ ಈ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾಹಿತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಆವರಸಿಕೊಂಡಿತು. ಹೇಗಿದೆ ಎಂದು ನೋಡಲು  ಯೂಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಹಾಡು ನಿಜಕ್ಕೂ  ಚನ್ನಾಗಿದೆ. ಕ್ಯಾಚಿ ಆಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಚ್ಯಾಲಿಂಜಿನಲ್ಲಿ ಆಡಿರುವ ಕೆಲವು ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ‍ಗಳು ಸಹಾ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ. ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಡಿಯೋಗಳು ನೋಡಿದರೆ ಕಣ್ಣು ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿವೆ. ಅದೇನೇ ಇರಲಿ ಭಾರತದಂತ ಜನಬಿಡ ಹಾಗೂ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಇರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಆವಾಂತರವಂತೂ ಒಂದೆರೆಡಲ್ಲ. ಜನರಿಗೆ, ಪೋಲಿಸಿನವರಿಗೆ ತಲೆನೋವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. 

ಬಿಗ್ ಬ್ಯಾಸ್ ಹಾಗೂ ನುಲಿಯುವ ಖ್ಯಾತಿಯ ನಿವೇದಿತಾ ಗೌಡ ತಾನೂ ಒಂದು ಕಿಕೀ ವಿಡಿಯೋ ಹರಿದಾಡಲು ಬಿಟ್ಟು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಯಮ್ಮ ಮಾತಾನಾಡುವ ಕನ್ನಡ ಹಾಗೂ ನುಲಿಯುವ ಪರಿಗೆ ರೋಸಿಹೋಗಿ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಜನರು ಟೀಕೆಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಿವೇದಿತಾ ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಕೆನಡಾದ ಡ್ರೆಕ್ಸ್ 

ಈ ಹಾಡು ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಣೆ ಏನೇ ಇರಲಿ, ನಮಗಂತೂ ಇದೇನು ಹೊಸ ವಿಚಾರವೇನ್ನಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಬಳಿಯೇ ಕ್ಯಾಮರ ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಈ ರೀತಿಯ ಎಷ್ಟು ದೃಶ್ಯ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಗಳನ್ನು  ನಾವು ನೋಡಿಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ಬಿ.ಟಿ.ಎಸ್ ಬಸ್‍ಗಳನ್ನೇ ಒಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸ್ಟಾಪಿನ ಬಳಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆಗ ತಾನೇ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದೆಷ್ಟು ಜನರು ಹೀಗೆ ಓಡುತ್ತಾ,  ಒಂದು ರೀತಿಯ ಡ್ಯಾನ್ಸ್ ಮಾಡುತ್ತಲ್ಲೇ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು, ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕೆಲವರು ಹಿಂದೆ ಓಡುತ್ತಾ ಮುಂದಿನ ಸ್ಟಾಪಿನ ತನಕ ಬಂದಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾವು ಒಳಗೆ ಕೂತೋ, ನಿಂತಿರುವಾಗ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿಡಿಯೋ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಈಗಿನ ಯೂಟ್ಯ್ಬ್ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು.